حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَهْرَامٍ حَدَّثَنَا شَهْرُ بْنُ حَوْشَبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَنْمٍ أَنَّهُزَارَ أَبَا الدَّرْدَاءِ بِحِمْصَ فَمَكَثَ عِنْدَهُ لَيَالِيَ وَأَمَرَ بِحِمَارِهِ فَأُوكِفَ فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ مَا أَرَانِي إِلَّا مُتَّبِعَكَ فَأَمَرَ بِحِمَارِهِ فَأُسْرِجَ فَسَارَا جَمِيعًا عَلَى حِمَارَيْهِمَا فَلَقِيَا رَجُلًا شَهِدَ الْجُمُعَةَ بِالْأَمْسِ عِنْدَ مُعَاوِيَةَ بِالْجَابِيَةِ فَعَرَفَهُمَا الرَّجُلُ وَلَمْ يَعْرِفَاهُ فَأَخْبَرَهُمَا خَبَرَ النَّاسِ ثُمَّ إِنَّ الرَّجُلَ قَالَ وَخَبَرٌ آخَرُ كَرِهْتُ أَنْ أُخْبِرَكُمَا أُرَاكُمَا تَكْرَهَانِهِ فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ فَلَعَلَّ أَبَا ذَرٍّ نُفِيَ قَالَ نَعَمْ وَاللَّهِ فَاسْتَرْجَعَ أَبُو الدَّرْدَاءِ وَصَاحِبُهُ قَرِيبًا مِنْ عَشْرِ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ ارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ كَمَا قِيلَ لِأَصْحَابِ النَّاقَةِ اللَّهُمَّ إِنْ كَذَّبُوا أَبَا ذَرٍّ فَإِنِّي لَا أُكَذِّبُهُ اللَّهُمَّ وَإِنْ اتَّهَمُوهُ فَإِنِّي لَا أَتَّهِمُهُ اللَّهُمَّ وَإِنْ اسْتَغَشُّوهُ فَإِنِّي لَا أَسْتَغِشُّهُ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتَمِنُهُ حِينَ لَا يَأْتَمِنُ أَحَدًا وَيُسِرُّ إِلَيْهِ حِينَ لَا يُسِرُّ إِلَى أَحَدٍ أَمَا وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي الدَّرْدَاءِ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ أَبَا ذَرٍّ قَطَعَ يَمِينِي مَا أَبْغَضْتُهُ بَعْدَ الَّذِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا أَظَلَّتْ الْخَضْرَاءُ وَلَا أَقَلَّتْ الْغَبْرَاءُ مِنْ ذِي لَهْجَةٍ أَصْدَقَ مِنْ أَبِي ذَرٍّ
Abdurahmon ibn Gʻanm rivoyat qildiki, u Himsda Abu Dardo (roziyallohu anhu)ni ziyorat qilib, uning huzurida bir necha kecha turdi. Soʻng u eshagini (tayyorlashni) buyurdi va unga toʻqim urildi. Shunda Abu Dardo: «Men ham seni kuzatib boradiganga oʻxshayman», dedi va oʻz eshagini (tayyorlashni) buyurdi, unga egar urildi. Ikkalasi eshaklarida birga yoʻlga chiqdilar. Soʻng ular kecha Jobiyada Muoviyaning huzurida jumʼada hozir boʻlgan bir kishini uchratishdi. U kishi ikkalasini tanidi, ikkalasi esa uni tanimadi. U ikkalasiga odamlarning xabarini aytib berdi. Soʻng u kishi: «Yana bir xabar bor, uni sizlarga aytishni yoqtirmadim; sizlar uni yoqtirmasangiz kerak, deb oʻylayman», dedi. Abu Dardo: «Balki Abu Zar surgun qilingandir?» dedi. U: «Ha, Allohga qasamki», dedi. Shunda Abu Dardo va uning hamrohi oʻn martacha ‹Innaa lillaahi va innaa ilayhi rojiʼuun›, deyishdi. Soʻng Abu Dardo dedi: «Tuya sohiblariga aytilganidek, ularni kuzatib tur va sabr qil. Allohim, agar ular Abu Zarni yolgʻonchi qilsalar, men uni yolgʻonchi qilmayman. Allohim, agar ular uni aybdor sanasalar, men uni aybdor sanamayman. Allohim, agar ular uni xiyonatkor sanasalar, men uni xiyonatkor sanamayman. Chunki Rasululloh ﷺ hech kimga ishonmagan paytlarida unga ishonar, hech kimga sir aytmagan paytlarida unga sir aytar edilar. Ogoh boʻlinglar! Abu Dardoning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar Abu Zar oʻng qoʻlimni kessa ham, men Rasululloh ﷺning: ‹Abu Zardan koʻra rostgoʻyroq til sohibini koʻk (osmon) soyalantirmagan va (yer) koʻtarmagan›, deganlarini eshitganimdan keyin uni yomon koʻrmayman».Абдураҳмон ибн Ғанм ривоят қилдики, у Ҳимсда Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)ни зиёрат қилиб, унинг ҳузурида бир неча кеча турди. Сўнг у эшагини (тайёрлашни) буюрди ва унга тўқим урилди. Шунда Абу Дардо: «Мен ҳам сени кузатиб борадиганга ўхшайман», деди ва ўз эшагини (тайёрлашни) буюрди, унга эгар урилди. Иккаласи эшакларида бирга йўлга чиқдилар. Сўнг улар кеча Жобияда Муовиянинг ҳузурида жумъада ҳозир бўлган бир кишини учратишди. У киши иккаласини таниди, иккаласи эса уни танимади. У иккаласига одамларнинг хабарини айтиб берди. Сўнг у киши: «Яна бир хабар бор, уни сизларга айтишни ёқтирмадим; сизлар уни ёқтирмасангиз керак, деб ўйлайман», деди. Абу Дардо: «Балки Абу Зар сургун қилингандир?» деди. У: «Ҳа, Аллоҳга қасамки», деди. Шунда Абу Дардо ва унинг ҳамроҳи ўн мартача ‹Иннаа лиллааҳи ва иннаа илайҳи рожиъуун›, дейишди. Сўнг Абу Дардо деди: «Туя соҳибларига айтилганидек, уларни кузатиб тур ва сабр қил. Аллоҳим, агар улар Абу Зарни ёлғончи қилсалар, мен уни ёлғончи қилмайман. Аллоҳим, агар улар уни айбдор санасалар, мен уни айбдор санамайман. Аллоҳим, агар улар уни хиёнаткор санасалар, мен уни хиёнаткор санамайман. Чунки Расулуллоҳ ﷺ ҳеч кимга ишонмаган пайтларида унга ишонар, ҳеч кимга сир айтмаган пайтларида унга сир айтар эдилар. Огоҳ бўлинглар! Абу Дардонинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар Абу Зар ўнг қўлимни кесса ҳам, мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Абу Зардан кўра ростгўйроқ тил соҳибини кўк (осмон) соялантирмаган ва (ер) кўтармаган›, деганларини эшитганимдан кейин уни ёмон кўрмайман».