حَدَّثَنَا يَزِيدُ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزِّبْرِقَانِأَنَّ رَهْطًا مِنْ قُرَيْشٍ مَرَّ بِهِمْ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَهُمْ مُجْتَمِعُونَ فَأَرْسَلُوا إِلَيْهِ غُلَامَيْنِ لَهُمْ يَسْأَلَانِهِ عَنْ الصَّلَاةِ الْوُسْطَى فَقَالَ هِيَ الْعَصْرُ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلَانِ مِنْهُمْ فَسَأَلَاهُ فَقَالَ هِيَ الظُّهْرُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ فَسَأَلَاهُ فَقَالَ هِيَ الظُّهْرُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ بِالْهَجِيرِ وَلَا يَكُونُ وَرَاءَهُ إِلَّا الصَّفُّ وَالصَّفَّانِ مِنْ النَّاسِ فِي قَائِلَتِهِمْ وَفِي تِجَارَتِهِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ} قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَنْتَهِيَنَّ رِجَالٌ أَوْ لَأُحَرِّقَنَّ بُيُوتَهُمْ
az-Zibriqondan rivoyat qilinadi: Qurayshdan bir jamoa yigʻilib turgan edi, ularning yonidan Zayd ibn Sobit oʻtdi. Ular unga oʻzlarining ikki gʻulomini yuborib, undan salotul vusto haqida soʻratdilar. U: «U — asrdir», dedi. Soʻng ulardan ikki kishi turib borib, undan soʻradi. U: «U — peshindir», dedi. Keyin ular Usoma ibn Zaydning oldiga borib, undan soʻradilar. U: «U — peshindir. Albatta, Rasululloh ﷺ peshinni kunning qattiq issigʻida oʻqir edilar, u zotning ortlarida odamlardan bir yoki ikki safdan boshqa boʻlmas edi — qolganlar qaylulasida va savdolarida edilar. Shunda Alloh taolo: {Namozlarni va oʻrta namozni muhofaza qilinglar hamda Alloh uchun itoat qilib turinglar}, (oyatini) nozil qildi. Bas, Rasululloh ﷺ: ‹Yo kishilar tiyilsinlar, yo ularning uylarini yoqib yuboraman›, dedilar», dedi.аз-Зибриқондан ривоят қилинади: Қурайшдан бир жамоа йиғилиб турган эди, уларнинг ёнидан Зайд ибн Собит ўтди. Улар унга ўзларининг икки ғуломини юбориб, ундан салотул вусто ҳақида сўратдилар. У: «У — асрдир», деди. Сўнг улардан икки киши туриб бориб, ундан сўради. У: «У — пешиндир», деди. Кейин улар Усома ибн Зайднинг олдига бориб, ундан сўрадилар. У: «У — пешиндир. Албатта, Расулуллоҳ ﷺ пешинни куннинг қаттиқ иссиғида ўқир эдилар, у зотнинг ортларида одамлардан бир ёки икки сафдан бошқа бўлмас эди — қолганлар қайлуласида ва савдоларида эдилар. Шунда Аллоҳ таоло: {Намозларни ва ўрта намозни муҳофаза қилинглар ҳамда Аллоҳ учун итоат қилиб туринглар}, (оятини) нозил қилди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ё кишилар тийилсинлар, ё уларнинг уйларини ёқиб юбораман›, дедилар», деди.