حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا مُعَانُ بْنُ رِفَاعَةَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ يَزِيدَ عَنْ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ جَالِسًا وَكَانُوا يَظُنُّونَ أَنَّهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ فَأَقْصَرُوا عَنْهُ حَتَّى جَاءَ أَبُو ذَرٍّ فَاقْتَحَمَ فَأَتَى فَجَلَسَ إِلَيْهِ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ هَلْ صَلَّيْتَ الْيَوْمَ قَالَ لَا قَالَ قُمْ فَصَلِّ فَلَمَّا صَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ الضُّحَى أَقْبَلَ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَوَّذْ مِنْ شَرِّ شَيَاطِينِ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَهَلْ لَلْإِنْسِ شَيَاطِينٌ قَالَ نَعَمْ شَيَاطِينُ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَلَا أُعَلِّمُكَ مِنْ كَنْزِ الْجَنَّةِ قَالَ بَلَى جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ قَالَ قُلْ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ قَالَ فَقُلْتُ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ قَالَ ثُمَّ سَكَتَ عَنِّي فَاسْتَبْطَأْتُ كَلَامَهُ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعَبَدَةَ أَوْثَانٍ فَبَعَثَكَ اللَّهُ رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ أَرَأَيْتَ الصَّلَاةَ مَاذَا هِيَ قَالَ خَيْرٌ مَوْضُوعٌ مَنْ شَاءَ اسْتَقَلَّ وَمَنْ شَاءَ اسْتَكْثَرَ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الصِّيَامَ مَاذَا هُوَ قَالَ فَرْضٌ مُجْزِئٌ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الصَّدَقَةَ مَاذَا هِيَ قَالَ أَضْعَافٌ مُضَاعَفَةٌ وَعِنْدَ اللَّهِ الْمَزِيدُ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَأَيُّ الصَّدَقَةِ
Abu Umoma (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ masjidda oʻtirgan edilar. Odamlar u zotga (vahiy) tushayotgan boʻlsa kerak deb oʻylab, u zotdan tortinishdi. Nihoyat Abu Zarr kelib, (odamlar orasidan) oʻtib, u zotning yonlariga oʻtirdi. Shunda Nabiy ﷺ ularga yuzlanib: «Ey Abu Zarr, bugun namoz oʻqidingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Tur, namoz oʻqi», dedilar. U duhoning toʻrt rakatini oʻqigach, u zot unga yuzlanib: «Ey Abu Zarr, jin va ins shaytonlarining yomonligidan panoh soʻra», dedilar. U: «Ey Allohning Nabiysi, insning ham shaytonlari boʻladimi?» dedi. U zot: «Ha, ins va jin shaytonlari bir-birlariga aldash uchun bezatilgan soʻzlarni pichirlaydilar», dedilar. Soʻng: «Ey Abu Zarr, senga jannat xazinasidan (bir narsani) oʻrgatmaymi?» dedilar. U: «Ha, Alloh meni sizga fido qilsin», dedi. U zot: «‹La havla va la quvvata illa billah› degin», dedilar. Men: «La havla va la quvvata illa billah», dedim. Soʻng u zot mendan sukut qildilar, men esa u zotning soʻzlarini kutdim. Men: «Ey Allohning Nabiysi, biz johiliyat ahli va butlarga sigʻinuvchilar edik, Alloh sizni olamlarga rahmat qilib yubordi. Ayting-chi, namoz nima?» dedim. U zot: «U (Alloh) qoʻygan yaxshilikdir; kim xohlasa ozini oladi, kim xohlasa koʻpini oladi», dedilar. Men: «Ey Allohning Nabiysi, ayting-chi, roʻza nima?» dedim. U zot: «U kifoya qiluvchi farzdir», dedilar. Men: «Ey Allohning Nabiysi, ayting-chi, sadaqa nima?» dedim. U zot: «(Savobi) qat-qat koʻpaytiriladi, Alloh huzurida esa (bundan ham) ziyodasi bordir», dedilar. Men: «Ey Allohning Nabiysi, qaysi sadaqa…»Абу Умома (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ масжидда ўтирган эдилар. Одамлар у зотга (ваҳий) тушаётган бўлса керак деб ўйлаб, у зотдан тортинишди. Ниҳоят Абу Зарр келиб, (одамлар орасидан) ўтиб, у зотнинг ёнларига ўтирди. Шунда Набий ﷺ уларга юзланиб: «Эй Абу Зарр, бугун намоз ўқидингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Тур, намоз ўқи», дедилар. У дуҳонинг тўрт ракатини ўқигач, у зот унга юзланиб: «Эй Абу Зарр, жин ва инс шайтонларининг ёмонлигидан паноҳ сўра», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Набийси, инснинг ҳам шайтонлари бўладими?» деди. У зот: «Ҳа, инс ва жин шайтонлари бир-бирларига алдаш учун безатилган сўзларни пичирлайдилар», дедилар. Сўнг: «Эй Абу Зарр, сенга жаннат хазинасидан (бир нарсани) ўргатмайми?» дедилар. У: «Ҳа, Аллоҳ мени сизга фидо қилсин», деди. У зот: «‹Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ› дегин», дедилар. Мен: «Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ», дедим. Сўнг у зот мендан сукут қилдилар, мен эса у зотнинг сўзларини кутдим. Мен: «Эй Аллоҳнинг Набийси, биз жоҳилият аҳли ва бутларга сиғинувчилар эдик, Аллоҳ сизни оламларга раҳмат қилиб юборди. Айтинг-чи, намоз нима?» дедим. У зот: «У (Аллоҳ) қўйган яхшиликдир; ким хоҳласа озини олади, ким хоҳласа кўпини олади», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Набийси, айтинг-чи, рўза нима?» дедим. У зот: «У кифоя қилувчи фарздир», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Набийси, айтинг-чи, садақа нима?» дедим. У зот: «(Савоби) қат-қат кўпайтирилади, Аллоҳ ҳузурида эса (бундан ҳам) зиёдаси бордир», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Набийси, қайси садақа…»