حَدَّثَنَا حَسَنٌ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو قَبِيلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئَ يَقُولُ قَالَ حَجَّاجٌ عَنْ أَبِي قَبِيلٍ حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُبْلَانِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا بِهَذِهِ الْآيَةِ {يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ} فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَنْ أَشْرَكَ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ إِلَّا مَنْ أَشْرَكَ ثَلَاثَ مَرَّاتِ
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u aytdi: Rasululloh ﷺning: «Men bu — {Ey oʻz jonlariga jabr qilgan bandalarim, Allohning rahmatidan noumid boʻlmangiz. Albatta, Alloh (barcha) gunohlarni magʻfirat qiladi. Albatta, Uning Oʻzigina magʻfiratli, rahmlidir} (degan) oyat evaziga dunyoni va undagi narsalarni ham olishni yoqtirmasdim», deganlarini eshitdim. Shunda bir kishi: «Yo Rasululloh, shirk keltirgan kishi ham(mi)?» dedi. Nabiy ﷺ jim boʻldilar, soʻngra uch marta: «Magar shirk keltirgan kishi (bundan mustasno)», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Мен бу — {Эй ўз жонларига жабр қилган бандаларим, Аллоҳнинг раҳматидан ноумид бўлмангиз. Албатта, Аллоҳ (барча) гуноҳларни мағфират қилади. Албатта, Унинг Ўзигина мағфиратли, раҳмлидир} (деган) оят эвазига дунёни ва ундаги нарсаларни ҳам олишни ёқтирмасдим», деганларини эшитдим. Шунда бир киши: «Ё Расулуллоҳ, ширк келтирган киши ҳам(ми)?» деди. Набий ﷺ жим бўлдилар, сўнгра уч марта: «Магар ширк келтирган киши (бундан мустасно)», дедилар.