حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الشَّامِيُّ عَنْ سُلَيْمَانَ الْمَنْبِهِيِّ عَنْ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَافَرَ آخِرُ عَهْدِهِ بِإِنْسَانٍ فَاطِمَةُ وَأَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ عَلَيْهِ إِذَا قَدِمَ فَاطِمَةُ قَالَ فَقَدِمَ مِنْ غَزَاةٍ لَهُ فَأَتَاهَا فَإِذَا هُوَ يَمْسَحُ عَلَى بَابِهَا وَرَأَى عَلَى الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ قَلْبَيْنِ مِنْ فِضَّةٍ فَرَجَعَ وَلَمْ يَدْخُلْ عَلَيْهَا فَلَمَّا رَأَتْ ذَلِكَ فَاطِمَةُ ظَنَّتْ أَنَّهُ لَمْ يَدْخُلْ عَلَيْهَا مِنْ أَجْلِ مَا رَأَى فَهَتَكَتْ السِّتْرَ وَنَزَعَتْ الْقَلْبَيْنِ مِنْ الصَّبِيَّيْنِ فَقَطَعَتْهُمَا فَبَكَى الصَّبِيَّانِ فَقَسَمَتْهُ بَيْنَهُمَا فَانْطَلَقَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا يَبْكِيَانِ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمَا فَقَالَ يَا ثَوْبَانُ اذْهَبْ بِهَذَا إِلَى بَنِي فُلَانٍ أَهْلُ بَيْتٍ بِالْمَدِينَةِ وَاشْتَرِ لِفَاطِمَةَ قِلَادَةً مِنْ عَصَبٍ وَسِوَارَيْنِ مِنْ عَاجٍ فَإِنَّ هَؤُلَاءِ أَهْلُ بَيْتِي وَلَا أُحِبُّ أَنْ يَأْكُلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي حَيَاتِهِمْ الدُّنْيَا
Rasululloh ﷺning ozod qilgan quli Savbon (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ safarga chiqsalar, eng oxirgi xayrlashadigan kishilari Fotima boʻlar, qaytib kelganlarida esa huzurlariga birinchi kirgan kishi ham Fotima boʻlar edi. (Roviy) aytdi: Bir kuni u zot oʻzlarining bir gʻazotlaridan qaytib, uning oldiga bordilar. Qarasalar, u eshigiga parda tutgan, Hasan bilan Husaynga esa kumushdan ikkita bilakuzuk taqib qoʻygan ekan. Shunda u zot qaytib ketdilar, uning huzuriga kirmadilar. Fotima buni koʻrgach, u zot uning oldiga kirmaganlarining sababi koʻrgan narsalari ekanini fahmladi-da, pardani yulib tashladi va ikki bolakaydan bilakuzuklarni yechib, ularni kesdi. Bolalar yigʻladilar, u esa uni ikkovining orasida boʻlib berdi. Ular yigʻlagan holda Rasululloh ﷺ huzurlariga bordilar. U zot uni ulardan olib: «Ey Savbon, buni Madinadagi falon xonadonga — bir ahli baytga olib borgin va Fotimaga asabdan bir marjon hamda fil suyagidan ikkita bilakuzuk sotib olgin. Chunki mana bular mening ahli baytimdir, men ularning oʻzlariga atalgan yaxshi narsalarini bu dunyo hayotlarida yeb tugatishlarini yoqtirmayman», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилган қули Савбон (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқсалар, энг охирги хайрлашадиган кишилари Фотима бўлар, қайтиб келганларида эса ҳузурларига биринчи кирган киши ҳам Фотима бўлар эди. (Ровий) айтди: Бир куни у зот ўзларининг бир ғазотларидан қайтиб, унинг олдига бордилар. Қарасалар, у эшигига парда тутган, Ҳасан билан Ҳусайнга эса кумушдан иккита билакузук тақиб қўйган экан. Шунда у зот қайтиб кетдилар, унинг ҳузурига кирмадилар. Фотима буни кўргач, у зот унинг олдига кирмаганларининг сабаби кўрган нарсалари эканини фаҳмлади-да, пардани юлиб ташлади ва икки болакайдан билакузукларни ечиб, уларни кесди. Болалар йиғладилар, у эса уни икковининг орасида бўлиб берди. Улар йиғлаган ҳолда Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бордилар. У зот уни улардан олиб: «Эй Савбон, буни Мадинадаги фалон хонадонга — бир аҳли байтга олиб боргин ва Фотимага асабдан бир маржон ҳамда фил суягидан иккита билакузук сотиб олгин. Чунки мана булар менинг аҳли байтимдир, мен уларнинг ўзларига аталган яхши нарсаларини бу дунё ҳаётларида еб тугатишларини ёқтирмайман», дедилар.