حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ أَبِي الْمُعَدِّلِ عَطِيَّةَ الطُّفَاوِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ حَدَّثَتْهُ قَالَتْبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي يَوْمًا إِذْ قَالَتْ الْخَادِمُ إِنَّ عَلِيًّا وَفَاطِمَةَ بِالسُّدَّةِ قَالَتْ فَقَالَ لِي قُومِي فَتَنَحَّيْ لِي عَنْ أَهْلِ بَيْتِي قَالَتْ فَقُمْتُ فَتَنَحَّيْتُ فِي الْبَيْتِ قَرِيبًا فَدَخَلَ عَلِيٌّ وَفَاطِمَةُ وَمَعَهُمَا الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ وَهُمَا صَبِيَّانِ صَغِيرَانِ فَأَخَذَ الصَّبِيَّيْنِ فَوَضَعَهُمَا فِي حِجْرِهِ فَقَبَّلَهُمَا قَالَ وَاعْتَنَقَ عَلِيًّا بِإِحْدَى يَدَيْهِ وَفَاطِمَةَ بِالْيَدِ الْأُخْرَى فَقَبَّلَ فَاطِمَةَ وَقَبَّلَ عَلِيًّا فَأَغْدَفَ عَلَيْهِمْ خَمِيصَةً سَوْدَاءَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِلَيْكَ لَا إِلَى النَّارِ أَنَا وَأَهْلُ بَيْتِي قَالَتْ فَقُلْتُ وَأَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَأَنْتِ
Ummu Salama (roziyallohu anho) aytdi: Bir kuni Rasululloh ﷺ mening uyimda edilar. Shunda xizmatkor: «Ali bilan Fotima eshik oldida», dedi. U aytdi: U zot menga: «Turgin, ahli baytim uchun mendan chetlan», dedilar. U aytdi: Men turib, uyning bir chetiga chetlandim. Soʻng Ali va Fotima kirdilar, ular bilan birga Hasan va Husayn ham (bor edi) — ikkovi kichkina bola edi. U zot ikki bolani olib, bagʻirlariga oʻtqazdilar va ularni oʻpdilar. (Roviy) dedi: Bir qoʻllari bilan Alini, ikkinchi qoʻllari bilan Fotimani quchoqladilar va Fotimani ham, Alini ham oʻpdilar. Soʻng ular ustiga qora bir chopon yopib: «Allohim! (Bular) Sen tomon, oʻtga emas; men ham, ahli baytim ham», dedilar. U aytdi: Men: «Men ham, yo Rasululloh?» dedim. U zot: «Sen ham», dedilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ менинг уйимда эдилар. Шунда хизматкор: «Али билан Фотима эшик олдида», деди. У айтди: У зот менга: «Тургин, аҳли байтим учун мендан четлан», дедилар. У айтди: Мен туриб, уйнинг бир четига четландим. Сўнг Али ва Фотима кирдилар, улар билан бирга Ҳасан ва Ҳусайн ҳам (бор эди) — иккови кичкина бола эди. У зот икки болани олиб, бағирларига ўтқаздилар ва уларни ўпдилар. (Ровий) деди: Бир қўллари билан Алини, иккинчи қўллари билан Фотимани қучоқладилар ва Фотимани ҳам, Алини ҳам ўпдилар. Сўнг улар устига қора бир чопон ёпиб: «Аллоҳим! (Булар) Сен томон, ўтга эмас; мен ҳам, аҳли байтим ҳам», дедилар. У айтди: Мен: «Мен ҳам, ё Расулуллоҳ?» дедим. У зот: «Сен ҳам», дедилар.