Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: {Oltin va kumushni xazina qilib, ularni Alloh yoʻlida sarflamaydiganlar…} (oyati) nozil boʻlganda, biz Rasululloh ﷺ bilan safarlaridan birida edik. U zotning ashoblaridan baʼzilari: «Oltin va kumush haqida nozil boʻladigan narsa nozil boʻldi. Qaysi mol yaxshiroq ekanini bilsak edik, oʻshani orttirar edik», dedi. Shunda u zot: «Uning eng afzali — zikr qiluvchi til, shukr qiluvchi qalb va iymonida unga yordam beradigan moʻmina xotindir», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: {Олтин ва кумушни хазина қилиб, уларни Аллоҳ йўлида сарфламайдиганлар…} (ояти) нозил бўлганда, биз Расулуллоҳ ﷺ билан сафарларидан бирида эдик. У зотнинг ашобларидан баъзилари: «Олтин ва кумуш ҳақида нозил бўладиган нарса нозил бўлди. Қайси мол яхшироқ эканини билсак эдик, ўшани орттирар эдик», деди. Шунда у зот: «Унинг энг афзали — зикр қилувчи тил, шукр қилувчи қалб ва иймонида унга ёрдам берадиган мўмина хотиндир», дедилар.