حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ سَلَّامٍ أَنَّ جَدَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا أَسْمَاءَ حَدَّثَهُ أَنَّ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَهُأَنَّ ابْنَةَ هُبَيْرَةَ دَخَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي يَدِهَا خَوَاتِيمُ مِنْ ذَهَبٍ يُقَالُ لَهَا الْفَتَخُ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَعُ يَدَهَا بِعُصَيَّةٍ مَعَهُ يَقُولُ لَهَا يَسُرُّكِ أَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ فِي يَدِكِ خَوَاتِيمَ مِنْ نَارٍ فَأَتَتْ فَاطِمَةَ فَشَكَتْ إِلَيْهَا مَا صَنَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَانْطَلَقْتُ أَنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ خَلْفَ الْبَابِ وَكَانَ إِذَا اسْتَأْذَنَ قَامَ خَلْفَ الْبَابِ قَالَ فَقَالَتْ لَهَا فَاطِمَةُ انْظُرِي إِلَى هَذِهِ السِّلْسِلَةِ الَّتِي أَهْدَاهَا إِلَيَّ أَبُو حَسَنٍ قَالَ وَفِي يَدِهَا سِلْسِلَةٌ مِنْ ذَهَبٍ فَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا فَاطِمَةُ بِالْعَدْلِ أَنْ يَقُولَ النَّاسُ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَفِي يَدِكِ سِلْسِلَةٌ مِنْ نَارٍ ثُمَّ عَذَمَهَا عَذْمًا شَدِيدًا ثُمَّ خَرَجَ وَلَمْ يَقْعُدْ فَأَمَرَتْ بِالسِّلْسِلَةِ فَبِيعَتْ فَاشْتَرَتْ بِثَمَنِهَا عَبْدًا فَأَعْتَقَتْهُ فَلَمَّا سَمِعَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبَّرَ وَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّى فَاطِمَةَ مِنْ النَّارِ
Rasululloh ﷺning ozod qilingan quli Savbon (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, Hubayraning qizi Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdi, uning qoʻlida oltindan yasalgan, fatax deb ataladigan uzuklar bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ oʻzlaridagi kichkina tayoqcha bilan uning qoʻlini urib: «Oʻt-olovdan boʻlgan uzuklarni Alloh sening qoʻlingga solishi seni xursand qiladimi?», deb aytdilar. U Fotimaning oldiga kelib, Rasululloh ﷺ unga qilgan ishdan shikoyat qildi. (Savbon) dedi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga bordim, u zot eshik ortida toʻxtadilar — u zot izn soʻraganlarida eshik ortida turar edilar. (Savbon) dedi: Fotima unga: «Abul Hasan menga hadya qilgan mana bu zanjirga qara», dedi. Uning qoʻlida oltindan boʻlgan bir zanjir bor edi. Shunda Nabiy ﷺ kirib: «Ey Fotima, odamlar: ‹Muhammadning qizi Fotima›, deyishlari, sening qoʻlingda esa oʻt-olovdan boʻlgan zanjir boʻlishi adolatdanmi?» dedilar, soʻng uni qattiq koyidilar va oʻtirmasdan chiqib ketdilar. Shunda u zanjirni sotishga buyurdi, u sotildi va uning puliga bir qul sotib olib, uni ozod qildi. Nabiy ﷺ buni eshitganlarida takbir aytib: «Fotimani doʻzaxdan qutqargan Allohga hamd boʻlsin», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилинган қули Савбон (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, Ҳубайранинг қизи Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кирди, унинг қўлида олтиндан ясалган, фатах деб аталадиган узуклар бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўзларидаги кичкина таёқча билан унинг қўлини уриб: «Ўт-оловдан бўлган узукларни Аллоҳ сенинг қўлингга солиши сени хурсанд қиладими?», деб айтдилар. У Фотиманинг олдига келиб, Расулуллоҳ ﷺ унга қилган ишдан шикоят қилди. (Савбон) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бордим, у зот эшик ортида тўхтадилар — у зот изн сўраганларида эшик ортида турар эдилар. (Савбон) деди: Фотима унга: «Абул Ҳасан менга ҳадя қилган мана бу занжирга қара», деди. Унинг қўлида олтиндан бўлган бир занжир бор эди. Шунда Набий ﷺ кириб: «Эй Фотима, одамлар: ‹Муҳаммаднинг қизи Фотима›, дейишлари, сенинг қўлингда эса ўт-оловдан бўлган занжир бўлиши адолатданми?» дедилар, сўнг уни қаттиқ койидилар ва ўтирмасдан чиқиб кетдилар. Шунда у занжирни сотишга буюрди, у сотилди ва унинг пулига бир қул сотиб олиб, уни озод қилди. Набий ﷺ буни эшитганларида такбир айтиб: «Фотимани дўзахдан қутқарган Аллоҳга ҳамд бўлсин», дедилар.