Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Tahorat (poklik) — iymonning yarmidir. ‹Alhamdulillah› mezonni toʻldiradi. ‹Allohu akbar› osmon bilan yer orasini toʻldiradi — Affon (rivoyatida): ‹va Subhanalloh, va Allohu akbar, va lo ilaha illalloh›, dedi; Affon yana: ‹osmonlar bilan yer orasini›, dedi —. Namoz — nurdir; sadaqa — burhondir; sabr — ziyodir; Qurʼon esa sening foydangga yoki ziyoningga hujjatdir. Har bir inson (ertalab) chiqib, oʻzini sotadi: bas, uni halok qiluvchi yoki ozod qiluvchidir», dedilar.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Таҳорат (поклик) — иймоннинг ярмидир. ‹Алҳамдулиллаҳ› мезонни тўлдиради. ‹Аллоҳу акбар› осмон билан ер орасини тўлдиради — Аффон (ривоятида): ‹ва Субҳаналлоҳ, ва Аллоҳу акбар, ва ло илаҳа иллаллоҳ›, деди; Аффон яна: ‹осмонлар билан ер орасини›, деди —. Намоз — нурдир; садақа — бурҳондир; сабр — зиёдир; Қуръон эса сенинг фойдангга ёки зиёнингга ҳужжатдир. Ҳар бир инсон (эрталаб) чиқиб, ўзини сотади: бас, уни ҳалок қилувчи ёки озод қилувчидир», дедилар.