حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَمَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبِي رَجُلٌ رَقِيقٌ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَإِنَّكُنَّ صَوَاحِبَاتُ يُوسُفَ فَأَمَّ أَبُو بَكْرٍ النَّاسَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيٌّ
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kasal boʻlib qoldilar va: «Abu Bakrga aytinglar, odamlarga namoz oʻqib bersin», dedilar. Shunda Oisha: «Ey Allohning Rasuli, otam yumshoq koʻngil kishi», dedi. U zot: «Abu Bakrga aytinglar, odamlarga namoz oʻqib bersin. Albatta, sizlar Yusufning (atrofidagi) ayollarisiz», dedilar. Shunday qilib, Rasululloh ﷺ hayot boʻlgan holda, Abu Bakr odamlarga imom boʻldi.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ касал бўлиб қолдилар ва: «Абу Бакрга айтинглар, одамларга намоз ўқиб берсин», дедилар. Шунда Оиша: «Эй Аллоҳнинг Расули, отам юмшоқ кўнгил киши», деди. У зот: «Абу Бакрга айтинглар, одамларга намоз ўқиб берсин. Албатта, сизлар Юсуфнинг (атрофидаги) аёлларисиз», дедилар. Шундай қилиб, Расулуллоҳ ﷺ ҳаёт бўлган ҳолда, Абу Бакр одамларга имом бўлди.