حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَسَارٍ الْجُهَنِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ حَدَّثَنَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُمْكَانُوا يَسِيرُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ فَنَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَانْطَلَقَ بَعْضُهُمْ إِلَى نَبْلٍ مَعَهُ فَأَخَذَهَا فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ الرَّجُلُ فَزِعَ فَضَحِكَ الْقَوْمُ فَقَالَ مَا يُضْحِكُكُمْ فَقَالُوا لَا إِلَّا أَنَّا أَخَذْنَا نَبْلَ هَذَا فَفَزِعَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا
Abdurrahmon ibn Abu Layloning (rahimahulloh) aytishicha, Rasululloh ﷺ ning sahobalari bizga rivoyat qilib aytdilarki, ular Rasululloh ﷺ bilan birga bir safarda ketayotgan edilar. Ulardan bir kishi uxlab qoldi, baʼzilari uning yonidagi oʻqlariga borib, ularni olishdi. U kishi uygʻonganida qoʻrqib ketdi, shunda odamlar kulishdi. U: «Sizlarni nima kuldiryapti?» dedi. Ular: «Hech (narsa), faqat biz bunga tegishli oʻqlarni oldik, u esa qoʻrqib ketdi», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Musulmon kishiga boshqa bir musulmonni qoʻrqitish halol emas», dedilar.Абдурраҳмон ибн Абу Лайлонинг (раҳимаҳуллоҳ) айтишича, Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобалари бизга ривоят қилиб айтдиларки, улар Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бир сафарда кетаётган эдилар. Улардан бир киши ухлаб қолди, баъзилари унинг ёнидаги ўқларига бориб, уларни олишди. У киши уйғонганида қўрқиб кетди, шунда одамлар кулишди. У: «Сизларни нима кулдиряпти?» деди. Улар: «Ҳеч (нарса), фақат биз бунга тегишли ўқларни олдик, у эса қўрқиб кетди», дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон кишига бошқа бир мусулмонни қўрқитиш ҳалол эмас», дедилар.