حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَيَا أَيُّهَا النَّاسُ لَا يَقْتُلْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا إِذَا رَمَيْتُمْ الْجَمْرَةَ فَارْمُوهَا بِمِثْلِ حَصَى الْخَذْفِوَقُرِئَ عَلَيْهِ إِسْنَادُهُ يَزِيدُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْأَحْوَصِ عَنْ أُمِّهِ يَعْنِي عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Sufyon aytdi: «Ey odamlar, bir-biringizni oʻldirmanglar; jamraga tosh otsangiz, barmoq orasidagi mayda toshlardek (tosh) bilan otinglar». Unga uning isnodi oʻqib eshittirildi: Yazid, Sulaymon ibn Amr ibn al-Ahvasdan, u onasidan, yaʼni Nabiy ﷺdan.Суфён айтди: «Эй одамлар, бир-бирингизни ўлдирманглар; жамрага тош отсангиз, бармоқ орасидаги майда тошлардек (тош) билан отинглар». Унга унинг исноди ўқиб эшиттирилди: Язид, Сулаймон ибн Амр ибн ал-Аҳвасдан, у онасидан, яъни Набий ﷺдан.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا لَيْثٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ أُمِّ جُنْدُبٍ الْأَزْدِيَّةِ أَنَّهاسَمِعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَفَاضَ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ وَالْوَقَارِ وَعَلَيْكُمْ بِمِثْلِ حَصَى الْخَذْفِ

Umm Jundub al-Azdiyya (roziyallohu anho) Nabiy ﷺning ifoza (qaytish) paytida shunday deganlarini eshitdi: «Ey odamlar, sizlarga sokinlik va vaqorni lozim tuting; va barmoq orasidagi mayda toshlardek (tosh) otishni lozim tuting».Умм Жундуб ал-Аздийя (розияллоҳу анҳо) Набий ﷺнинг ифоза (қайтиш) пайтида шундай деганларини эшитди: «Эй одамлар, сизларга сокинлик ва вақорни лозим тутинг; ва бармоқ орасидаги майда тошлардек (тош) отишни лозим тутинг».

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ عَنْ أُمِّ عُثْمَانَ ابْنَةِ سُفْيَانَ وَهِيَ أُمُّ بَنِي شَيْبَةَ الْأَكَابِرِ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَقَدْ بَايَعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا شَيْبَةَ فَفَتَحَ فَلَمَّا دَخَلَ الْبَيْتَ وَرَجَعَ وَفَرَغَ وَرَجَعَ إِذَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَجِبْ فَأَتَاهُ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ فِي الْبَيْتِ قَرْنًا فَغَيِّبْهُقَالَ مَنْصُورٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُسَافِعٍ عَنْ أُمِّي عَنْ أُمِّ عُثْمَانَ ابْنَةِ سُفْيَانَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ فِي الْحَدِيثِ فَإِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ فِي الْبَيْتِ شَيْءٌ يُلْهِي الْمُصَلِّينَ

Umm Usmon binti Sufyon (roziyallohu anho) — u Bani Shaybaning kattalarining onasidir; Muhammad ibn Abdurahmon: «U Nabiy ﷺga bayʼat qilgan edi», dedi — rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ Shaybani chaqirdilar, u (Baytni) ochdi. U zot Baytga kirdilar, soʻng qaytdilar. (Shayba) ishini tugatib qaytganida, Rasululloh ﷺning elchisi: «Javob ber (u zotning huzurlariga bor)», dedi. U zotning huzurlariga keldi. U zot: «Men Baytda bir shox koʻrdim, uni yashirib qoʻy», dedilar. Mansur aytdi: Menga Abdulloh ibn Musofiʼ onamdan, u Umm Usmon binti Sufyondan rivoyat qildiki, Nabiy ﷺ unga hadisda: «Chunki Baytda namoz oʻquvchilarni chalgʻitadigan biror narsa boʻlishi joiz emas», dedilar.Умм Усмон бинти Суфён (розияллоҳу анҳо) — у Бани Шайбанинг катталарининг онасидир; Муҳаммад ибн Абдураҳмон: «У Набий ﷺга байъат қилган эди», деди — ривоят қиладики, Набий ﷺ Шайбани чақирдилар, у (Байтни) очди. У зот Байтга кирдилар, сўнг қайтдилар. (Шайба) ишини тугатиб қайтганида, Расулуллоҳ ﷺнинг элчиси: «Жавоб бер (у зотнинг ҳузурларига бор)», деди. У зотнинг ҳузурларига келди. У зот: «Мен Байтда бир шох кўрдим, уни яшириб қўй», дедилар. Мансур айтди: Менга Абдуллоҳ ибн Мусофиъ онамдан, у Умм Усмон бинти Суфёндан ривоят қилдики, Набий ﷺ унга ҳадисда: «Чунки Байтда намоз ўқувчиларни чалғитадиган бирор нарса бўлиши жоиз эмас», дедилар.