حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ قَالَكُنْتُ فِي جِنَازَةِ حُذَيْفَةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ سَمِعْتُ هَذَا يَقُولُ يَعْنِي حُذَيْفَةَ يَقُولُ مَا بِي بَأْسٌ مِمَّا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَئِنْ اقْتَتَلْتُمْ لَأَنْظُرَنَّ أَقْصَى بَيْتٍ فِي دَارِي فَلَأَدْخُلَنَّهُ فَلَئِنْ دُخِلَ عَلَيَّ لَأَقُولَنَّ هَا بُؤْ بِإِثْمِي وَإِثْمِكَ أَوْ ذَنْبِي وَذَنْبِكَ
Ribʼiy ibn Hirosh aytdi: Men Huzayfaning janozasida edim. Shunda qavmdan bir kishi dedi: Men buning — yaʼni Huzayfaning — shunday deyayotganini eshitganman: «Rasululloh ﷺdan eshitganlarim (sababli) menda hech qanday zarar yoʻq. Agar sizlar bir-biringiz bilan urishsangiz, albatta uyimdagi eng ichkari xonani koʻrib, unga kiraman. Agar oldimga (birov) kirsa, albatta: ‹Mana, mening gunohim bilan oʻz gunohingni koʻtarib qayt›, deyman».Рибъий ибн Ҳирош айтди: Мен Ҳузайфанинг жанозасида эдим. Шунда қавмдан бир киши деди: Мен бунинг — яъни Ҳузайфанинг — шундай деяётганини эшитганман: «Расулуллоҳ ﷺдан эшитганларим (сабабли) менда ҳеч қандай зарар йўқ. Агар сизлар бир-бирингиз билан уришсангиз, албатта уйимдаги энг ичкари хонани кўриб, унга кираман. Агар олдимга (биров) кирса, албатта: ‹Мана, менинг гуноҳим билан ўз гуноҳингни кўтариб қайт›, дейман».