حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيٍّ قَالَسَمِعْتُ رَجُلًا فِي جِنَازَةِ حُذَيْفَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ صَاحِبَ هَذَا السَّرِيرِ يَقُولُ مَا بِي بَأْسٌ مَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَئِنْ اقْتَتَلْتُمْ لَأَدْخُلَنَّ بَيْتِيَ فَلَئِنْ دُخِلَ عَلَيَّ لَأَقُولَنَّ هَا بُؤْ بِإِثْمِي وَإِثْمِكَ
Ribʼiy aytdi: Men Huzayfaning janozasida bir kishining shunday deyayotganini eshitdim: Men mana shu tobut sohibining: «Rasululloh ﷺdan eshitganlarim (sababli) menda hech qanday zarar yoʻq. Agar sizlar bir-biringiz bilan urishsangiz, albatta uyimga kiraman; agar oldimga (birov) kirsa, albatta: ‹Mana, mening gunohim bilan oʻz gunohingni koʻtarib qayt›, deyman», deganini eshitganman.Рибъий айтди: Мен Ҳузайфанинг жанозасида бир кишининг шундай деяётганини эшитдим: Мен мана шу тобут соҳибининг: «Расулуллоҳ ﷺдан эшитганларим (сабабли) менда ҳеч қандай зарар йўқ. Агар сизлар бир-бирингиз билан уришсангиз, албатта уйимга кираман; агар олдимга (биров) кирса, албатта: ‹Мана, менинг гуноҳим билан ўз гуноҳингни кўтариб қайт›, дейман», деганини эшитганман.