حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ أَوْ أَبِي حُمَيْدَةَ قَالَ وَقَدْ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ أَحَدُكُمْ امْرَأَةً فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَنْظُرَ إِلَيْهَا إِذَا كَانَ إِنَّمَا يَنْظُرُ إِلَيْهَا لِخِطْبَتِهِ وَإِنْ كَانَتْ لَا تَعْلَمُ
Abu Humayd — yoki Abu Humayda — (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u Rasululloh ﷺni koʻrgan edi. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz bir ayolga sovchi qoʻysa, unga qarashida gunoh yoʻq — agar u ayolga faqat sovchiligi sababli qarayotgan boʻlsa, hatto u (ayol) buni bilmasa ham», dedilar.Абу Ҳумайд — ёки Абу Ҳумайда — (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у Расулуллоҳ ﷺни кўрган эди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз бир аёлга совчи қўйса, унга қарашида гуноҳ йўқ — агар у аёлга фақат совчилиги сабабли қараётган бўлса, ҳатто у (аёл) буни билмаса ҳам», дедилар.