حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سُوَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ وَأَبَا أُسَيْدٍ يَقُولَانِقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمْ الْمَسْجِدَ فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ فَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ
Abu Humayd va Abu Usayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi. Ular aytishdi: Rasululloh ﷺ: «Sizdan biringiz masjidga kirsa, ‹Allohumma-ftah liy abvoba rahmatik (Ey Allohim, menga rahmating eshiklarini och)›, desin. Chiqsa esa, ‹Allohumma inniy asʼaluka min fazlik (Ey Allohim, men Sendan fazlu marhamatingni soʻrayman)›, desin», dedilar.Абу Ҳумайд ва Абу Усайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади. Улар айтишди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сиздан бирингиз масжидга кирса, ‹Аллоҳумма-фтаҳ лий абвоба раҳматик (Эй Аллоҳим, менга раҳматинг эшикларини оч)›, десин. Чиқса эса, ‹Аллоҳумма инний асъалука мин фазлик (Эй Аллоҳим, мен Сендан фазлу марҳаматингни сўрайман)›, десин», дедилар.