حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي طِخْفَةَ الْغِفَارِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّهُضَافَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ نَفَرٍ قَالَ فَبِتْنَا عِنْدَهُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ يَطَّلِعُ فَرَآهُ مُنْبَطِحًا عَلَى وَجْهِهِ فَرَكَضَهُ بِرِجْلِهِ فَأَيْقَظَهُ وَقَالَ هَذِهِ ضِجْعَةُ أَهْلِ النَّارِ

Abu Tixfa al-Gʻiforiy aytdi: Menga otam xabar berdiki, u bir necha kishi bilan Rasululloh ﷺnikida mehmon boʻldi. U aytdi: Biz u zotning huzurlarida tunadik. Kechasi Rasululloh ﷺ (mehmonlardan) xabar olgani chiqdilar va uni yuztubon yotgan holda koʻrib, oyoqlari bilan turtib uygʻotdilar hamda: «Bu — doʻzax ahlining yotishidir», dedilar.Абу Тихфа ал-Ғифорий айтди: Менга отам хабар бердики, у бир неча киши билан Расулуллоҳ ﷺникида меҳмон бўлди. У айтди: Биз у зотнинг ҳузурларида тунадик. Кечаси Расулуллоҳ ﷺ (меҳмонлардан) хабар олгани чиқдилар ва уни юзтубон ётган ҳолда кўриб, оёқлари билан туртиб уйғотдилар ҳамда: «Бу — дўзах аҳлининг ётишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ يَعِيشَ بْنِ طِخْفَةَ الْغِفَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَضِفْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَنْ تَضَيَّفَهُ مِنْ الْمَسَاكِينِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي اللَّيْلِ يَتَعَاهَدُ ضَيْفَهُ فَرَآنِي مُنْبَطِحًا عَلَى بَطْنِي فَرَكَضَنِي بِرِجْلِهِ وَقَالَ لَا تَضْطَجِعْ هَذِهِ الضِّجْعَةَ فَإِنَّهَا ضِجْعَةٌ يَبْغَضُهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ

Yaʼish ibn Tixfa al-Gʻiforiy otasidan rivoyat qiladi. U aytdi: Men miskinlar qatorida Rasululloh ﷺnikida mehmon boʻldim. Kechasi Rasululloh ﷺ mehmonidan xabar olgani chiqdilar va meni qornim bilan yuztubon yotgan holda koʻrib, oyoqlari bilan turtdilar hamda: «Bunday yotma, chunki bu — Alloh azza va jalla yomon koʻradigan yotishdir», dedilar.Яъиш ибн Тихфа ал-Ғифорий отасидан ривоят қилади. У айтди: Мен мискинлар қаторида Расулуллоҳ ﷺникида меҳмон бўлдим. Кечаси Расулуллоҳ ﷺ меҳмонидан хабар олгани чиқдилар ва мени қорним билан юзтубон ётган ҳолда кўриб, оёқлари билан туртдилар ҳамда: «Бундай ётма, чунки бу — Аллоҳ азза ва жалла ёмон кўрадиган ётишдир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ مَعَ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ مِنْ بَنِي غِفَارٍ ابْنٌ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ طِخْفَةَ فَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ أَلَا تُخْبِرُنَا عَنْ خَبَرِ أَبِيكَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طِخْفَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا كَثُرَ الضَّيْفُ عِنْدَهُ قَالَ لِيَنْقَلِبْ كُلُّ رَجُلٍ بِضَيْفِهِ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ لَيْلَةٍ اجْتَمَعَ عِنْدَهُ ضِيفَانٌ كَثِيرٌ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَنْقَلِبْ كُلُّ رَجُلٍ مَعَ جَلِيسِهِ قَالَ فَكُنْتُ مِمَّنْ انْقَلَبَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا دَخَلَ قَالَ يَا عَائِشَةُ هَلْ مِنْ شَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ حُوَيْسَةُ كُنْتُ أَعْدَدْتُهَا لِإِفْطَارِكَ قَالَ فَجَاءَتْ بِهَا فِي قُعَيْبَةٍ لَهَا فَتَنَاوَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهَا قَلِيلًا فَأَكَلَهُ ثُمَّ قَالَ خُذُوا بِسْمِ اللَّهِ فَأَكَلْنَا مِنْهَا حَتَّى مَا نَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ قَالَ هَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَرَابٍ قَالَتْ نَعَمْ لُبَيْنَةٌ كُنْتُ أَعْدَدْتُهَا لَكَ قَالَ هَلُمِّيهَا فَجَاءَتْ بِهَا فَتَنَاوَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَفَعَهَا إِلَى فِيهِ فَشَرِبَ قَلِيلًا ثُمَّ قَالَ اشْرَبُوا بِسْمِ اللَّهِ فَشَرِبْنَا حَتَّى وَاللَّهِ مَا نَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ خَرَجْنَا فَأَتَيْنَا الْمَسْجِدَ فَاضْطَجَعْتُ عَلَى وَجْهِي فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يُوقِظُ النَّاسَ الصَّلَاةَ الصَّلَاةَ وَكَانَ

Horis ibn Abdurrahmon aytdi: Men Abu Salama ibn Abdurrahmon bilan oʻtirgan edim, birdan yonimizga Banu Gʻifordan bir kishi — Abdulloh ibn Tixfaning oʻgʻli — keldi. Abu Salama: «Bizga otangning xabarini aytib bermaysanmi?» dedi. U aytdi: Menga otam Abdulloh ibn Tixfa hikoya qildiki, Rasululloh ﷺning huzurlarida mehmon koʻpayib ketsa: «Har bir kishi oʻz mehmonini olib ketsin», der edilar. Bir kecha u zotning huzurlarida koʻp mehmon toʻplandi. Rasululloh ﷺ: «Har bir kishi oʻz yonidagi kishi bilan qaytsin», dedilar. (Otam) aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga qaytganlardan boʻldim. U zot (uyga) kirganlarida: «Ey Oisha, biror narsa bormi?» dedilar. U: «Ha, sizning iftoringiz uchun tayyorlab qoʻygan bir oz hays bor», dedi. (Otam) aytdi: U buni oʻzining kichik idishida olib keldi. Rasululloh ﷺ undan ozgina olib yedilar, soʻng: «Bismillah deb olinglar», dedilar. Biz undan yedik, hatto unga qaramay ham qoʻydik. Soʻng u zot: «Sening yoningda ichimlik bormi?» dedilar. U: «Ha, siz uchun tayyorlab qoʻygan bir oz sut bor», dedi. U zot: «Uni keltir», dedilar. U keltirdi. Rasululloh ﷺ uni olib, ogʻizlariga koʻtardilar va ozgina ichdilar, soʻng: «Bismillah deb ichinglar», dedilar. Biz ichdik, hatto — Allohga qasamki — unga qaramay ham qoʻydik. Soʻng biz chiqib, masjidga keldik. Men yuztubon yotdim. Shunda Rasululloh ﷺ chiqib, odamlarni: «Namoz! Namoz!» deb uygʻota boshladilar.Ҳорис ибн Абдурраҳмон айтди: Мен Абу Салама ибн Абдурраҳмон билан ўтирган эдим, бирдан ёнимизга Бану Ғифордан бир киши — Абдуллоҳ ибн Тихфанинг ўғли — келди. Абу Салама: «Бизга отангнинг хабарини айтиб бермайсанми?» деди. У айтди: Менга отам Абдуллоҳ ибн Тихфа ҳикоя қилдики, Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида меҳмон кўпайиб кетса: «Ҳар бир киши ўз меҳмонини олиб кетсин», дер эдилар. Бир кеча у зотнинг ҳузурларида кўп меҳмон тўпланди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир киши ўз ёнидаги киши билан қайтсин», дедилар. (Отам) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга қайтганлардан бўлдим. У зот (уйга) кирганларида: «Эй Оиша, бирор нарса борми?» дедилар. У: «Ҳа, сизнинг ифторингиз учун тайёрлаб қўйган бир оз ҳайс бор», деди. (Отам) айтди: У буни ўзининг кичик идишида олиб келди. Расулуллоҳ ﷺ ундан озгина олиб едилар, сўнг: «Бисмиллаҳ деб олинглар», дедилар. Биз ундан едик, ҳатто унга қарамай ҳам қўйдик. Сўнг у зот: «Сенинг ёнингда ичимлик борми?» дедилар. У: «Ҳа, сиз учун тайёрлаб қўйган бир оз сут бор», деди. У зот: «Уни келтир», дедилар. У келтирди. Расулуллоҳ ﷺ уни олиб, оғизларига кўтардилар ва озгина ичдилар, сўнг: «Бисмиллаҳ деб ичинглар», дедилар. Биз ичдик, ҳатто — Аллоҳга қасамки — унга қарамай ҳам қўйдик. Сўнг биз чиқиб, масжидга келдик. Мен юзтубон ётдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ чиқиб, одамларни: «Намоз! Намоз!» деб уйғота бошладилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتُوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ يَعِيشَ بْنِ طِخْفَةَ الْغِفَارِيِّ قَالَكَانَ أَبِي مِنْ أَصْحَابِ الصُّفَّةِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهِمْ فَجَعَلَ يَنْقَلِبُ الرَّجُلُ بِالرَّجُلِ وَالرَّجُلَيْنِ حَتَّى بَقِيتُ خَامِسَ خَمْسَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْطَلِقُوا فَانْطَلَقْنَا مَعَهُ إِلَى بَيْتِ عَائِشَةَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ أَطْعِمِينَا فَجَاءَتْ بِحَشِيشَةٍ فَأَكَلْنَا ثُمَّ جَاءَتْ بِحَيْسَةٍ مِثْلِ الْقَطَاةِ فَأَكَلْنَا ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ اسْقِينَا فَجَاءَتْ بِعُسٍّ فَشَرِبْنَا ثُمَّ جَاءَتْ بِقَدَحٍ صَغِيرٍ فِيهِ لَبَنٌ فَشَرِبْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ شِئْتُمْ بِتُّمْ وَإِنْ شِئْتُمْ انْطَلَقْتُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُلْنَا لَا بَلْ نَنْطَلِقُ إِلَى الْمَسْجِدِ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا فِي الْمَسْجِدِ مُضْطَجِعًا عَلَى بَطْنِي إِذَا رَجُلٌ يُحَرِّكُنِي بِرِجْلِهِ فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ ضِجْعَةٌ يَبْغَضُهَا اللَّهُ فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا هَاشِمٌ يَعْنِي ابْنَ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي يَعِيشُ بْنُ قَيْسِ بْنِ طِخْفَةَ عَنْ أَبِيهِ وَكَانَ أَبُوهُ مِنْ أَهْلِ الصُّفَّةِ قَالَ

Yaʼish ibn Tixfa al-Gʻiforiy aytdi: Otam Suffa ahlidan edi. Rasululloh ﷺ ular haqida (odamlarga) buyurdilar, shunda har bir kishi bir yoki ikki kishini olib keta boshladi, toki men besh kishining beshinchisi boʻlib qoldim. Rasululloh ﷺ: «Yuringlar», dedilar. Biz u zot bilan birga Oishaning uyiga bordik. U zot: «Ey Oisha, bizni taomlantir», dedilar. U bir oz oziq olib keldi, biz yedik. Soʻng u toʻrgʻaydek (oz) hays olib keldi, biz yedik. Soʻng u zot: «Ey Oisha, bizga ichirgil», dedilar. U bir katta piyola olib keldi, biz ichdik. Soʻng u ichida suti bor kichik bir kosa olib keldi, biz ichdik. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Istasangiz, (shu yerda) tunab qolinglar, istasangiz, masjidga boringlar», dedilar. Biz: «Yoʻq, masjidga boramiz», dedik. (Otam) aytdi: Men masjidda qornim bilan yotgan edim, birdan bir kishi meni oyogʻi bilan qimirlatdi va: «Bu — Alloh yomon koʻradigan yotishdir», dedi. Men qarasam — Rasululloh ﷺ ekanlar.Яъиш ибн Тихфа ал-Ғифорий айтди: Отам Суффа аҳлидан эди. Расулуллоҳ ﷺ улар ҳақида (одамларга) буюрдилар, шунда ҳар бир киши бир ёки икки кишини олиб кета бошлади, токи мен беш кишининг бешинчиси бўлиб қолдим. Расулуллоҳ ﷺ: «Юринглар», дедилар. Биз у зот билан бирга Оишанинг уйига бордик. У зот: «Эй Оиша, бизни таомлантир», дедилар. У бир оз озиқ олиб келди, биз едик. Сўнг у тўрғайдек (оз) ҳайс олиб келди, биз едик. Сўнг у зот: «Эй Оиша, бизга ичиргил», дедилар. У бир катта пиёла олиб келди, биз ичдик. Сўнг у ичида сути бор кичик бир коса олиб келди, биз ичдик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Истасангиз, (шу ерда) тунаб қолинглар, истасангиз, масжидга боринглар», дедилар. Биз: «Йўқ, масжидга борамиз», дедик. (Отам) айтди: Мен масжидда қорним билан ётган эдим, бирдан бир киши мени оёғи билан қимирлатди ва: «Бу — Аллоҳ ёмон кўрадиган ётишдир», деди. Мен қарасам — Расулуллоҳ ﷺ эканлар.