حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ قَالَ بَهْزٌ قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ عُمَرَ اسْتَعْمَلَ النُّعْمَانَ بْنَ مُقَرِّنٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ يَعْنِي النُّعْمَانَ وَلَكِنِّي شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ إِذَا لَمْ يُقَاتِلْ أَوَّلَ النَّهَارِ أَخَّرَ الْقِتَالَ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ وَتَهُبَّ الرِّيَاحُ وَيَنْزِلَ النَّصْرُ

Maʼqil ibn Yasor (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Umar Nuʼmon ibn Muqarrinni (amir qilib) tayinladi — (roviy) hadisni zikr qildi. Nuʼmon dedi: «Lekin men Rasululloh ﷺ bilan birga boʻlganman. U zot kunning boshida jang qilmasalar, quyosh ogʻib, shamollar esib, nusrat tushgunicha jangni kechiktirar edilar».Маъқил ибн Ясор (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Умар Нуъмон ибн Муқарринни (амир қилиб) тайинлади — (ровий) ҳадисни зикр қилди. Нуъмон деди: «Лекин мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бўлганман. У зот куннинг бошида жанг қилмасалар, қуёш оғиб, шамоллар эсиб, нусрат тушгунича жангни кечиктирар эдилар».

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَنْبَأَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي خَالِدٍ الْوَالِبِيِّ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَبَّ رَجُلٌ رَجُلًا عِنْدَهُ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ الْمَسْبُوبُ يَقُولُ عَلَيْكَ السَّلَامُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّ مَلَكًا بَيْنَكُمَا يَذُبُّ عَنْكَ كُلَّمَا يَشْتُمُكَ هَذَا قَالَ لَهُ بَلْ أَنْتَ وَأَنْتَ أَحَقُّ بِهِ وَإِذَا قَالَ لَهُ عَلَيْكَ السَّلَامُ قَالَ لَا بَلْ لَكَ أَنْتَ أَحَقُّ بِهِ

Nuʼmon ibn Muqarrin (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ning huzurlarida bir kishi boshqa bir kishini soʻkdi. Soʻkilgan kishi esa: «Alayka salom», deyaverdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bilingki, ikkovingizning oʻrtangizda bir farishta bor, u sendan himoya qiladi: bu seni har soʻkkanida, unga: ‹Yoʻq, balki sen oʻzingsan, sen bunga haqliroqsan›, deydi. Sen unga: ‹Alayka salom›, deganingda esa: ‹Yoʻq, balki senga (salom boʻlsin); sen bunga haqliroqsan›, deydi», dedilar.Нуъмон ибн Муқаррин (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларида бир киши бошқа бир кишини сўкди. Сўкилган киши эса: «Алайка салом», деяверди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Билингки, икковингизнинг ўртангизда бир фаришта бор, у сендан ҳимоя қилади: бу сени ҳар сўкканида, унга: ‹Йўқ, балки сен ўзингсан, сен бунга ҳақлироқсан›, дейди. Сен унга: ‹Алайка салом›, деганингда эса: ‹Йўқ, балки сенга (салом бўлсин); сен бунга ҳақлироқсан›, дейди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَرْبٌ يَعْنِي ابْنَ شَدَّادٍ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ قَالَقَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَرْبَعِ مِائَةٍ مِنْ مُزَيْنَةَ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَمْرِهِ فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَنَا طَعَامٌ نَتَزَوَّدُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعُمَرَ زَوِّدْهُمْ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلَّا فَاضِلَةٌ مِنْ تَمْرٍ وَمَا أُرَاهَا تُغْنِي عَنْهُمْ شَيْئًا فَقَالَ انْطَلِقْ فَزَوِّدْهُمْ فَانْطَلَقَ بِنَا إِلَى عُلِّيَّةٍ لَهُ فَإِذَا فِيهَا تَمْرٌ مِثْلُ الْبَكْرِ الْأَوْرَقِ فَقَالَ خُذُوا فَأَخَذَ الْقَوْمُ حَاجَتَهُمْ قَالَ وَكُنْتُ أَنَا فِي آخِرِ الْقَوْمِ قَالَ فَالْتَفَتُّ وَمَا أَفْقِدُ مَوْضِعَ تَمْرَةٍ وَقَدْ احْتَمَلَ مِنْهُ أَرْبَعُ مِائَةِ رَجُلٍ

Nuʼmon ibn Muqarrin (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Muzaynadan toʻrt yuz kishi boʻlib Rasululloh ﷺ huzurlariga keldik. Rasululloh ﷺ bizga oʻz amrlarini buyurdilar. Qavmdan baʼzilar: «Ey Allohning Rasuli, bizda yoʻlga oladigan taom yoʻq», dedilar. Shunda Nabiy ﷺ Umarga: «Ularni ozuqa bilan taʼminla», dedilar. U: «Menda xurmodan ortib qolgan ozgina narsadan boshqa hech vaqo yoʻq, u ularga hech nima kifoya qilmasa kerak», dedi. U zot: «Bor, ularni ozuqa bilan taʼminla», dedilar. U bizni oʻzining bolaxonasiga olib chiqdi, qarasak, unda kulrang yosh tuyaday xurmo bor ekan. U: «Olinglar», dedi. Qavm oʻzlariga kerakligicha oldi. Men esa qavmning eng oxirida edim. Oʻgirilib qarasam, bir dona xurmoning oʻrni ham kamaymabdi — holbuki undan toʻrt yuz kishi koʻtarib ketgan edi.Нуъмон ибн Муқаррин (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Музайнадан тўрт юз киши бўлиб Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдик. Расулуллоҳ ﷺ бизга ўз амрларини буюрдилар. Қавмдан баъзилар: «Эй Аллоҳнинг Расули, бизда йўлга оладиган таом йўқ», дедилар. Шунда Набий ﷺ Умарга: «Уларни озуқа билан таъминла», дедилар. У: «Менда хурмодан ортиб қолган озгина нарсадан бошқа ҳеч вақо йўқ, у уларга ҳеч нима кифоя қилмаса керак», деди. У зот: «Бор, уларни озуқа билан таъминла», дедилар. У бизни ўзининг болахонасига олиб чиқди, қарасак, унда кулранг ёш туядай хурмо бор экан. У: «Олинглар», деди. Қавм ўзларига кераклигича олди. Мен эса қавмнинг энг охирида эдим. Ўгирилиб қарасам, бир дона хурмонинг ўрни ҳам камаймабди — ҳолбуки ундан тўрт юз киши кўтариб кетган эди.