حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ قَالَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى دَخَلْنَا كَنِيسَةَ الْيَهُودِ بِالْمَدِينَةِ يَوْمَ عِيدٍ لَهُمْ فَكَرِهُوا دُخُولَنَا عَلَيْهِمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ أَرُونِي اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا يَشْهَدُونَ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ يُحْبِطْ اللَّهُ عَنْ كُلِّ يَهُودِيٍّ تَحْتَ أَدِيمِ السَّمَاءِ الْغَضَبَ الَّذِي غَضِبَ عَلَيْهِ قَالَ فَأَسْكَتُوا مَا أَجَابَهُ مِنْهُمْ أَحَدٌ ثُمَّ رَدَّ عَلَيْهِمْ فَلَمْ يُجِبْهُ أَحَدٌ ثُمَّ ثَلَّثَ فَلَمْ يُجِبْهُ أَحَدٌ فَقَالَ أَبَيْتُمْ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَنَا الْحَاشِرُ وَأَنَا الْعَاقِبُ وَأَنَا النَّبِيُّ الْمُصْطَفَى آمَنْتُمْ أَوْ كَذَّبْتُمْ ثُمَّ انْصَرَفَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى إِذَا كِدْنَا أَنْ نَخْرُجَ نَادَى رَجُلٌ مِنْ خَلْفِنَا كَمَا أَنْتَ يَا مُحَمَّدُ قَالَ فَأَقْبَلَ فَقَالَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَيَّ رَجُلٍ تَعْلَمُونَ فِيكُمْ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ قَالُوا وَاللَّهِ مَا نَعْلَمُ أَنَّهُ كَانَ فِينَا رَجُلٌ أَعْلَمُ بِكِتَابِ اللَّهِ مِنْكَ وَلَا أَفْقَهُ مِنْكَ وَلَا مِنْ أَبِيكَ قَبْلَكَ وَلَا مِنْ جَدِّكَ قَبْلَ أَبِيكَ قَالَ فَإِنِّي أَشْهَدُ لَهُ بِاللَّهِ أَنَّهُ نَبِيُّ اللَّهِ الَّذِي تَجِدُونَهُ فِي التَّوْرَاةِ قَالُوا كَذَبْتَ ثُمَّ رَدُّوا عَلَيْهِ قَوْلَهُ وَقَالُوا فِيهِ شَرًّا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبْتُمْ لَنْ يُقْبَلَ قَوْلُكُمْ أَمَّا آنِفًا
Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Nabiy ﷺ yoʻlga chiqdilar, men ham u zot bilan birga edim, hatto Madinadagi yahudiylarning ibodatxonasiga ularning bayram kunlarida kirdik. Ular bizning kirganimizni yoqtirmadilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularga: «Ey yahudiylar jamoasi! Menga oʻzlaringizdan Allohdan oʻzga iloh yoʻq va Muhammad Allohning Rasuli ekaniga guvohlik beradigan oʻn ikki kishini koʻrsatinglar, Alloh osmon ostidagi har bir yahudiydan unga boʻlgan gʻazabini soqit qiladi», dedilar. Ular jim boʻlishdi, ulardan hech kim javob bermadi. Soʻng u zot soʻzni ularga qaytardilar, hech kim javob bermadi. Soʻng uchinchi marta aytdilar, yana hech kim javob bermadi. Shunda u zot: «Bosh tortdingiz. Allohga qasamki, men Hoshirman, men Oqibman, men tanlangan Nabiyman; ishonasizlarmi yo yolgʻonga chiqarasizlarmi», dedilar. Soʻng qaytdilar, men ham u zot bilan birga edim. Chiqishimizga oz qolganda ortimizdan bir kishi: «Turgan joyingda tur, ey Muhammad», deb chaqirdi. U zot yuzlandilar. Oʻsha kishi: «Ey yahudiylar jamoasi, meni oʻzlaringiz orasida qanday kishi deb bilasizlar?» dedi. Ular: «Allohga qasamki, biz oramizda Allohning Kitobini sendan koʻra bilguvchiroq, sendan va sendan oldin otangdan, otangdan oldin bobongdan koʻra fiqhliroq kishi boʻlganini bilmaymiz», deyishdi. U: «Men Alloh bilan unga guvohlik beramanki, u — sizlar Tavrotda topadigan Allohning Nabiysidir», dedi. Ular: «Yolgʻon aytding», deyishdi, soʻng uning soʻzini rad qilishdi va uning haqida yomon gaplarni aytishdi. Rasululloh ﷺ: «Yolgʻon aytdingiz, hozirgina (aytgan) soʻzlaringiz aslo qabul qilinmaydi», dedilar.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Набий ﷺ йўлга чиқдилар, мен ҳам у зот билан бирга эдим, ҳатто Мадинадаги яҳудийларнинг ибодатхонасига уларнинг байрам кунларида кирдик. Улар бизнинг кирганимизни ёқтирмадилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Эй яҳудийлар жамоаси! Менга ўзларингиздан Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллоҳнинг Расули эканига гувоҳлик берадиган ўн икки кишини кўрсатинглар, Аллоҳ осмон остидаги ҳар бир яҳудийдан унга бўлган ғазабини соқит қилади», дедилар. Улар жим бўлишди, улардан ҳеч ким жавоб бермади. Сўнг у зот сўзни уларга қайтардилар, ҳеч ким жавоб бермади. Сўнг учинчи марта айтдилар, яна ҳеч ким жавоб бермади. Шунда у зот: «Бош тортдингиз. Аллоҳга қасамки, мен Ҳоширман, мен Оқибман, мен танланган Набийман; ишонасизларми ё ёлғонга чиқарасизларми», дедилар. Сўнг қайтдилар, мен ҳам у зот билан бирга эдим. Чиқишимизга оз қолганда ортимиздан бир киши: «Турган жойингда тур, эй Муҳаммад», деб чақирди. У зот юзландилар. Ўша киши: «Эй яҳудийлар жамоаси, мени ўзларингиз орасида қандай киши деб биласизлар?» деди. Улар: «Аллоҳга қасамки, биз орамизда Аллоҳнинг Китобини сендан кўра билгувчироқ, сендан ва сендан олдин отангдан, отангдан олдин бобонгдан кўра фиқҳлироқ киши бўлганини билмаймиз», дейишди. У: «Мен Аллоҳ билан унга гувоҳлик бераманки, у — сизлар Тавротда топадиган Аллоҳнинг Набийсидир», деди. Улар: «Ёлғон айтдинг», дейишди, сўнг унинг сўзини рад қилишди ва унинг ҳақида ёмон гапларни айтишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ёлғон айтдингиз, ҳозиргина (айтган) сўзларингиз асло қабул қилинмайди», дедилар.