حَدَّثَنَا يَحْيَي بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ يَعْنِي أَبَا جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ أَبِي عَرِيبٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ دَخَلَ وَنَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ وَبِيَدِهِ عَصًا وَقَدْ عَلَّقَ رَجُلٌ أَقْنَاءَ حَشَفٍ فَطَسَّ بِالْعَصَا فِي ذَلِكَ الْقِنْوِ ثُمَّ قَالَ لَوْ شَاءَ رَبُّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ تَصَدَّقَ بِأَطْيَبَ مِنْ هَذَا إِنَّ رَبَّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ يَأْكُلُ الْحَشَفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Avf ibn Molik al-Ashjaiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oldimizga chiqdilar — yoki kirdilar — biz masjidda edik, qoʻllarida hassa bor edi. Bir kishi yomon, quruq xurmo shingillarini osib qoʻygan edi. U zot hassa bilan oʻsha shingilni turtdilar, soʻng: «Bu sadaqaning egasi xohlaganida bundan yaxshiroq narsani sadaqa qilardi. Albatta, bu sadaqaning egasi Qiyomat kunida yomon, quruq xurmo yeydi», dedilar.Авф ибн Молик ал-Ашжаий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ олдимизга чиқдилар — ёки кирдилар — биз масжидда эдик, қўлларида ҳасса бор эди. Бир киши ёмон, қуруқ хурмо шингилларини осиб қўйган эди. У зот ҳасса билан ўша шингилни туртдилар, сўнг: «Бу садақанинг эгаси хоҳлаганида бундан яхшироқ нарсани садақа қиларди. Албатта, бу садақанинг эгаси Қиёмат кунида ёмон, қуруқ хурмо ейди», дедилар.