حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ بَرِيرَةَ أَتَتْهَا تَسْتَعِينُهَا وَكَانَتْ مُكَاتَبَةً فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ أَيَبِيعُكِ أَهْلُكِ فَأَتَتْ أَهْلَهَا فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُمْ فَقَالُوا لَا إِلَّا أَنْ تَشْتَرِطَ لَنَا وَلَاءَهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اشْتَرِيهَا فَأَعْتِقِيهَا فَإِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Barira uning huzuriga yordam soʻrab keldi, u mukotaba (ozodlik puliga kelishgan choʻri) edi. Oisha unga: «Ahling seni sotadimi?» dedi. U ahlining oldiga borib, buni ularga aytdi. Ular: «Yoʻq, faqat uning valosini bizga shart qilib qoʻysang (sotamiz)», dedilar. Shunda Nabiy ﷺ: «Uni sotib ol va ozod qil, chunki valo ozod qilgan kishiga tegishlidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Барира унинг ҳузурига ёрдам сўраб келди, у мукотаба (озодлик пулига келишган чўри) эди. Оиша унга: «Аҳлинг сени сотадими?» деди. У аҳлининг олдига бориб, буни уларга айтди. Улар: «Йўқ, фақат унинг валосини бизга шарт қилиб қўйсанг (сотамиз)», дедилар. Шунда Набий ﷺ: «Уни сотиб ол ва озод қил, чунки вало озод қилган кишига тегишлидир», дедилар.