حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَامِعِ بْنِ أَبِي رَاشِدٍ عَنْ مُنْذِرٍ عَنْ حَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ امْرَأَتِهِ عَنْ عَائِشَةَتَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ظَهَرَ السُّوءُ فِي الْأَرْضِ أَنْزَلَ اللَّهُ بِأَهْلِ الْأَرْضِ بَأْسَهُ قَالَتْ وَفِيهِمْ أَهْلُ طَاعَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ نَعَمْ ثُمَّ يَصِيرُونَ إِلَى رَحْمَةِ اللَّهِ تَعَالَى
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Yer yuzida yomonlik zohir boʻlsa, Alloh yer ahliga Oʻz azobini tushiradi». U: «Ularning ichida Alloh azza va jallaga itoat qiluvchilar boʻlsa ham-a?» dedi. U zot: «Ha, soʻng ular Alloh taoloning rahmatiga qaytadilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади, у буни Набий ﷺга етказади: «Ер юзида ёмонлик зоҳир бўлса, Аллоҳ ер аҳлига Ўз азобини туширади». У: «Уларнинг ичида Аллоҳ азза ва жаллага итоат қилувчилар бўлса ҳам-а?» деди. У зот: «Ҳа, сўнг улар Аллоҳ таолонинг раҳматига қайтадилар», дедилар.