حَدَّثَنَا يَحْيَى وَوَكِيعٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ يَحْيَى قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَأَنَّ هِنْدَ بِنْتَ عُتْبَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ وَإِنَّهُ لَا يُعْطِينِي وَوَلَدِي مَا يَكْفِينَا إِلَّا مَا أَخَذْتُ مِنْ مَالِهِ وَهُوَ لَا يَعْلَمُ قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Hind bint Utba: «Ey Allohning Rasuli, Abu Sufyon xasis kishi; u menga va bolamga yetadigan (narsa)ni bermaydi — magar men uning molidan, u bilmagan holda olganim boʻlsa», dedi. U zot: «Oʻzingga va bolangga yetadigan (narsa)ni maʼruf (oʻrinli) yoʻsinda ol», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Ҳинд бинт Утба: «Эй Аллоҳнинг Расули, Абу Суфён хасис киши; у менга ва боламга етадиган (нарса)ни бермайди — магар мен унинг молидан, у билмаган ҳолда олганим бўлса», деди. У зот: «Ўзингга ва болангга етадиган (нарса)ни маъруф (ўринли) йўсинда ол», дедилар.