Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kechasi men choʻchib uygʻondim va Rasululloh ﷺni topolmay qoldim. Qoʻlimni uzatdim, u Rasululloh ﷺning ikki oyoqlariga tegdi — oyoqlari tik turgan, oʻzlari esa sajdada edilar — va u zot: «Aʼuzu bi-rizoka min saxatika, va aʼuzu bi-muʼofatika min uqubatika, va aʼuzu bika minka, la uhsiy sanaan alayka, anta kama asnayta ala nafsika (Gʻazabingdan rizoliging bilan panoh tilayman, jazoyingdan avf-ofiyating bilan panoh tilayman, Sendan Senga panoh tilayman. Senga boʻlgan maqtovni sanab adogʻiga yetolmayman, Sen Oʻzingni qanday maqtagan boʻlsang, shundaysan)», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир кечаси мен чўчиб уйғондим ва Расулуллоҳ ﷺни тополмай қолдим. Қўлимни узатдим, у Расулуллоҳ ﷺнинг икки оёқларига тегди — оёқлари тик турган, ўзлари эса саждада эдилар — ва у зот: «Аъузу би-ризока мин сахатика, ва аъузу би-муъофатика мин уқубатика, ва аъузу бика минка, ла уҳсий санаан алайка, анта кама аснайта ала нафсика (Ғазабингдан ризолигинг билан паноҳ тилайман, жазойингдан авф-офиятинг билан паноҳ тилайман, Сендан Сенга паноҳ тилайман. Сенга бўлган мақтовни санаб адоғига етолмайман, Сен Ўзингни қандай мақтаган бўлсанг, шундайсан)», дер эдилар.