حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي دَاوُدَ , نا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ , وَحَوْثَرَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمِنْقَرِيُّ . ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نا عَلِيُّ بْنُ شُعَيْبٍ , وَيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ , وَمُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ كَرَامَةَ , قَالُوا : نا أَبُو أُسَامَةَ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ , عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ , عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ , عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتِ : افْتَقَدْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنَ الْفِرَاشِ , فَالْتَمَسْتُهُ بِيَدِي فَوَقَعَتْ يَدَيْ عَلَى قَدَمَيْهِ وَهُمَا مُنْتَصِبَانِ , فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ : " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ , وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ , وَبِكَ مِنْكَ , لا أُحْصِي مَدْحَتَكَ وَثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " . هَذَا لَفْظُ ابْنِ كَرَامَةَ , وَقَالَ ابْنُ أَبِي دَاوُدَ : بِمُعَافَاتِكَ مِنْ غَضَبِكَ . تَابَعَهُ عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ , عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ . وَخَالَفَهُمْ وُهَيْبٌ , وَمُعْتَمِرٌ , وَابْنُ نُمَيْرٍ , فَرَوَوْهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ , وَقَالُوا عَنِ الأَعْرَجِ , عَنْ عَائِشَةَ , وَلَمْ يَذْكُرُوا أَبَا هُرَيْرَةَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bir kecha Nabiy ﷺni toʻshakdan topolmay qoldim. Qoʻlim bilan u zotni paypaslab izladim va qoʻlim tikka turgan ikki oyoqlariga tegdi. Shunda u zotning: «Gʻazabingdan roziliging bilan, jazoingdan avf-marhamating bilan panoh soʻrayman; Sendan Senga panoh soʻrayman. Senga aytiladigan maqtov va sanoni sanab tugatolmayman; Sen Oʻzingni maqtaganingdek(dirsan)», deb aytayotganlarini eshitdim. Bu — Ibn Karomaning lafzi. Ibn Abu Dovud esa: «gʻazabingdan avf-marhamating bilan» dedi. Unga Abda ibn Sulaymon Ubaydullohdan (rivoyat qilib) mutobaat qilgan. Vuhayb, Muʼtamir va Ibn Numayr esa ularga muxolafat qilib, uni Ubaydullohdan rivoyat qilganlar va «Aʼrajdan, u Oishadan» deb, Abu Hurayrani zikr qilmaganlar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир кеча Набий ﷺни тўшакдан тополмай қолдим. Қўлим билан у зотни пайпаслаб изладим ва қўлим тикка турган икки оёқларига тегди. Шунда у зотнинг: «Ғазабингдан розилигинг билан, жазоингдан авф-марҳаматинг билан паноҳ сўрайман; Сендан Сенга паноҳ сўрайман. Сенга айтиладиган мақтов ва санони санаб тугатолмайман; Сен Ўзингни мақтаганингдек(дирсан)», деб айтаётганларини эшитдим. Бу — Ибн Кароманинг лафзи. Ибн Абу Довуд эса: «ғазабингдан авф-марҳаматинг билан» деди. Унга Абда ибн Сулаймон Убайдуллоҳдан (ривоят қилиб) мутобаат қилган. Вуҳайб, Муътамир ва Ибн Нумайр эса уларга мухолафат қилиб, уни Убайдуллоҳдан ривоят қилганлар ва «Аъраждан, у Оишадан» деб, Абу Ҳурайрани зикр қилмаганлар.