حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا جَاءَ نَعْيُ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَزَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْرَفُ فِي وَجْهِهِ الْحُزْنُ قَالَتْ عَائِشَةُ وَأَنَا أَطَّلِعُ مِنْ شَقِّ الْبَابِ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نِسَاءَ جَعْفَرٍ فَذَكَرَ مِنْ بُكَائِهِنَّ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْهَاهُنَّ فَذَهَبَ الرَّجُلُ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ قَدْ نَهَيْتُهُنَّ وَإِنَّهُنَّ لَمْ يُطِعْنَهُ حَتَّى كَانَ فِي الثَّالِثَةِ فَزَعَمْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ احْثُوا فِي وُجُوهِهِنَّ التُّرَابَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ أَرْغَمَ اللَّهُ بِأَنْفِكَ وَاللَّهِ مَا أَنْتَ بِفَاعِلٍ مَا قَالَ لَكَ وَلَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Jaʼfar ibn Abu Tolib, Zayd ibn Horisa va Abdulloh ibn Ravohaning oʻlimi haqidagi xabar kelganda, Rasululloh ﷺ yuzlarida gʻam bilinib turgan holda oʻtirdilar. Oisha aytdi: Men eshik tirqishidan qarab turardim. Shunda bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, Jaʼfarning ayollari...», dedi va ularning yigʻisini zikr qildi. Rasululloh ﷺ unga ularni qaytarishni buyurdilar. U kishi bordi, soʻng qaytib kelib: «Men ularni qaytardim, lekin ular menga itoat qilmadi», dedi. Bu uchinchi martada boʻlganida, men Rasululloh ﷺ: «Ularning yuzlariga tuproq sochgin», dedilar deb oʻyladim. Oisha aytdi: Men: «Alloh burningni yerga ishqasin! Allohga qasamki, sen na u zot senga aytgan narsani qilding, na Rasululloh ﷺni (bu mashaqqatdan) tinch qoʻyding», dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Жаъфар ибн Абу Толиб, Зайд ибн Ҳориса ва Абдуллоҳ ибн Равоҳанинг ўлими ҳақидаги хабар келганда, Расулуллоҳ ﷺ юзларида ғам билиниб турган ҳолда ўтирдилар. Оиша айтди: Мен эшик тирқишидан қараб турардим. Шунда бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, Жаъфарнинг аёллари...», деди ва уларнинг йиғисини зикр қилди. Расулуллоҳ ﷺ унга уларни қайтаришни буюрдилар. У киши борди, сўнг қайтиб келиб: «Мен уларни қайтардим, лекин улар менга итоат қилмади», деди. Бу учинчи мартада бўлганида, мен Расулуллоҳ ﷺ: «Уларнинг юзларига тупроқ сочгин», дедилар деб ўйладим. Оиша айтди: Мен: «Аллоҳ бурнингни ерга ишқасин! Аллоҳга қасамки, сен на у зот сенга айтган нарсани қилдинг, на Расулуллоҳ ﷺни (бу машаққатдан) тинч қўйдинг», дедим.