حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ عَمْرٍو عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ حَنْطَبٍأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرٍ بَعَثَ إِلَى عَائِشَةَ بِنَفَقَةٍ وَكِسْوَةٍ فَقَالَتْ لِلرَّسُولِ إِنِّي يَا بُنَيَّ لَا أَقْبَلُ مِنْ أَحَدٍ شَيْئًا فَلَمَّا خَرَجَ قَالَتْ رُدُّوهُ عَلَيَّ فَرَدُّوهُ فَقَالَتْ إِنِّي ذَكَرْتُ شَيْئًا قَالَهُ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا عَائِشَةُ مَنْ أَعْطَاكِ عَطَاءً بِغَيْرِ مَسْأَلَةٍ فَاقْبَلِيهِ فَإِنَّمَا هُوَ رِزْقٌ عَرَضَهُ اللَّهُ لَكِ
Abdulloh ibn Omir Oisha (roziyallohu anho)ga nafaqa va kiyim-kechak yubordi. U elchiga: «Ey oʻgʻlim, men hech kimdan biror narsa qabul qilmayman», dedi. U chiqib ketgach: «Uni menga qaytaringlar», dedi va uni qaytarishdi. Soʻng u: «Men Rasululloh ﷺ menga aytgan bir narsani esladim. U zot: ‹Ey Oisha, kim senga soʻramasdan turib biror ato bersa, uni qabul qil, chunki u Alloh senga yuborgan rizqdir›, degan edilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Омир Оиша (розияллоҳу анҳо)га нафақа ва кийим-кечак юборди. У элчига: «Эй ўғлим, мен ҳеч кимдан бирор нарса қабул қилмайман», деди. У чиқиб кетгач: «Уни менга қайтаринглар», деди ва уни қайтаришди. Сўнг у: «Мен Расулуллоҳ ﷺ менга айтган бир нарсани эсладим. У зот: ‹Эй Оиша, ким сенга сўрамасдан туриб бирор ато берса, уни қабул қил, чунки у Аллоҳ сенга юборган ризқдир›, деган эдилар», деди.