حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مُسْتَتِرَةٌ بِقِرَامٍ فِيهِ صُورَةٌ فَهَتَكَهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُشَبِّهُونَ بِخَلْقِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzurimga kirdilar, men esa ichida surat boʻlgan bir parda bilan toʻsilib turgan edim. U zot uni yirtib tashladilar, soʻng: «Albatta, qiyomat kuni odamlarning eng qattiq azobga uchraydiganlari Alloh azza va jallaning yaratganiga oʻxshatadiganlardir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳузуримга кирдилар, мен эса ичида сурат бўлган бир парда билан тўсилиб турган эдим. У зот уни йиртиб ташладилар, сўнг: «Албатта, қиёмат куни одамларнинг энг қаттиқ азобга учрайдиганлари Аллоҳ азза ва жалланинг яратганига ўхшатадиганлардир», дедилар.