حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْجَاءَتْ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا ابْنَتَانِ لَهَا تَسْأَلُنِي فَلَمْ تَجِدْ عِنْدِي شَيْئًا غَيْرَ تَمْرَةٍ وَاحِدَةٍ فَأَعْطَيْتُهَا إِيَّاهَا فَأَخَذَتْهَا فَشَقَّتْهَا بِاثْنَيْنِ بَيْنَ ابْنَتَيْهَا وَلَمْ تَأْكُلْ مِنْهَا شَيْئًا ثُمَّ قَامَتْ فَخَرَجَتْ هِيَ وَابْنَتَاهَا فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثْتُهُ حَدِيثَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ ابْتُلِيَ مِنْ الْبَنَاتِ بِشَيْءٍ فَأَحْسَنَ إِلَيْهِنَّ كُنَّ لَهُ سِتْرًا مِنْ النَّارِ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Mening oldimga bir ayol ikki qizi bilan kelib, mendan (sadaqa) soʻradi. U huzurimda bitta xurmodan boshqa narsa topmadi, men oʻshani unga berdim. U buni olib, ikki qizi orasida ikkiga boʻlib berdi-da, oʻzi undan hech narsa yemadi. Soʻng oʻrnidan turib, ikki qizi bilan chiqib ketdi. Shunda huzurimga Rasululloh ﷺ kirdilar, men u zotga uning hodisasini soʻzlab berdim. Rasululloh ﷺ: «Kimga qizlardan biror narsa bilan imtihon berilsa-yu, u ularga yaxshilik qilsa, ular u uchun doʻzaxdan toʻsiq boʻladilar», dedilar.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Менинг олдимга бир аёл икки қизи билан келиб, мендан (садақа) сўради. У ҳузуримда битта хурмодан бошқа нарса топмади, мен ўшани унга бердим. У буни олиб, икки қизи орасида иккига бўлиб берди-да, ўзи ундан ҳеч нарса емади. Сўнг ўрнидан туриб, икки қизи билан чиқиб кетди. Шунда ҳузуримга Расулуллоҳ ﷺ кирдилар, мен у зотга унинг ҳодисасини сўзлаб бердим. Расулуллоҳ ﷺ: «Кимга қизлардан бирор нарса билан имтиҳон берилса-ю, у уларга яхшилик қилса, улар у учун дўзахдан тўсиқ бўладилар», дедилар.