حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شِمَاسَةَ قَالَ أَتَيْتُ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْأَلُهَا عَنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ أُخْبِرُكَ بِمَاسَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي بَيْتِي هَذَا اللَّهُمَّ مَنْ وَلِيَ مِنْ أَمْرِ أُمَّتِي شَيْئًا فَشَقَّ عَلَيْهِمْ فَاشْقُقْ عَلَيْهِ وَمَنْ وَلِيَ مِنْ أَمْرِ أُمَّتِي شَيْئًا فَرَفَقَ بِهِمْ فَارْفُقْ بِهِ
Abdurahmon ibn Shumosa aytadi: Men Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga bir narsani soʻragani keldim. U: «Senga Rasululloh ﷺdan eshitgan narsamni aytaymi? U zot mana shu uyimda: ‹Ey Alloh! Kim mening ummatim ishidan biror narsaga valiy (boshliq) boʻlib, ularga mashaqqat yetkazsa, Sen ham unga mashaqqat yetkazgin; kim mening ummatim ishidan biror narsaga valiy boʻlib, ularga muloyim boʻlsa, Sen ham unga muloyim boʻlgin›, deb aytar edilar», dedi.Абдураҳмон ибн Шумоса айтади: Мен Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига бир нарсани сўрагани келдим. У: «Сенга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган нарсамни айтайми? У зот мана шу уйимда: ‹Эй Аллоҳ! Ким менинг умматим ишидан бирор нарсага валий (бошлиқ) бўлиб, уларга машаққат етказса, Сен ҳам унга машаққат етказгин; ким менинг умматим ишидан бирор нарсага валий бўлиб, уларга мулойим бўлса, Сен ҳам унга мулойим бўлгин›, деб айтар эдилар», деди.