حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَأَخْبِرِينِي بِدُعَاءٍ كَانَ يَدْعُو بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمَنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ
Farva ibn Navfal aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Menga Rasululloh ﷺ aytadigan bir duoni aytib bering», dedim. U: «U zot: ‹Allohumma, men qilgan ishlarimning yomonligidan va qilmagan ishlarimning yomonligidan Sendan panoh soʻrayman›, deb koʻp aytar edilar», dedi.Фарва ибн Навфал айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Менга Расулуллоҳ ﷺ айтадиган бир дуони айтиб беринг», дедим. У: «У зот: ‹Аллоҳумма, мен қилган ишларимнинг ёмонлигидан ва қилмаган ишларимнинг ёмонлигидан Сендан паноҳ сўрайман›, деб кўп айтар эдилар», деди.