حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ بُدَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ قَالَ كُنْتُ شَاكِيًا بِفَارِسَ فَكُنْتُ أُصَلِّي قَاعِدًا فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ عَائِشَةَ فَقَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي لَيْلًا طَوِيلًا قَائِمًا وَلَيْلًا طَوِيلًا قَاعِدًا فَإِذَا قَرَأَ قَائِمًا رَكَعَ أَوْ خَشَعَ قَائِمًا وَإِذَا قَرَأَ قَاعِدًا رَكَعَ قَاعِدًا
Abdulloh ibn Shaqiq aytdi: Men Forsda kasal boʻldim va oʻtirgan holda namoz oʻqir edim. Bu haqda Oisha (roziyallohu anho)dan soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ uzoq kechani tik turib, uzoq kechani oʻtirib namoz oʻqir edilar. Tik turib qiroat qilsalar, tik turgan holda rukuʼ qilardilar, oʻtirib qiroat qilsalar, oʻtirgan holda rukuʼ qilardilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Шақиқ айтди: Мен Форсда касал бўлдим ва ўтирган ҳолда намоз ўқир эдим. Бу ҳақда Оиша (розияллоҳу анҳо)дан сўрадим. У: «Расулуллоҳ ﷺ узоқ кечани тик туриб, узоқ кечани ўтириб намоз ўқир эдилар. Тик туриб қироат қилсалар, тик турган ҳолда рукуъ қилардилар, ўтириб қироат қилсалар, ўтирган ҳолда рукуъ қилардилар», деди.