حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَفْتِلُ قَلَائِدَ هَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا يَدَعُ حَاجَةً لَهُ إِلَى امْرَأَةٍ حَتَّى يَرْجِعَ الْحَاجُّحَدَّثَنَا بِهِ حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ وَمَا يَدَعُ حَاجَةً إِنْ كَانَتْ لَهُ إِلَى امْرَأَةٍ حَتَّى يَرْجِعَ الْحَاجُّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺning hadylari uchun marjonlar (bogʻichlar) eshar edim, u zot esa hojilar qaytgunicha ayoliga boʻlgan hech bir hojatini tark etmas edilar». Buni bizga Hasan ibn Muso: «Va hojilar qaytgunicha, ayoliga hojati boʻlsa, uni tark etmas edilar», deb rivoyat qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳадйлари учун маржонлар (боғичлар) эшар эдим, у зот эса ҳожилар қайтгунича аёлига бўлган ҳеч бир ҳожатини тарк этмас эдилар». Буни бизга Ҳасан ибн Мусо: «Ва ҳожилар қайтгунича, аёлига ҳожати бўлса, уни тарк этмас эдилар», деб ривоят қилди.