حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ خَوَّاتِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ عَمَّتِهِ أُمِّ عَمْرٍو بِنْتِ خَوَّاتٍأَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ لِعَائِشَةَ إِنَّ ابْنَتِي أَصَابَهَا مَرَضٌ فَسَقَطَ شَعَرُهَا فَهُوَ مُوَفَّرٌ لَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أُمَشِّطَهُ وَهِيَ عَرُوسٌ أَفَأَصِلُ فِي شَعَرِهَا قَالَتْ عَائِشَةُ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ
Ummu Amr bint Xavvot aytdi: Bir ayol Oisha (roziyallohu anho)ga: «Qizim kasal boʻldi va sochi toʻkilib ketdi; (qolgani) qalin boʻlib, uni tarab boʻlmayapti, oʻzi esa kelinchak. Uning sochiga (soch) ulasam boʻladimi?» dedi. Oisha: «Rasululloh ﷺ soch ulovchi va soch ulatuvchini laʼnatladilar», dedi.Умму Амр бинт Хаввот айтди: Бир аёл Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Қизим касал бўлди ва сочи тўкилиб кетди; (қолгани) қалин бўлиб, уни тараб бўлмаяпти, ўзи эса келинчак. Унинг сочига (соч) уласам бўладими?» деди. Оиша: «Расулуллоҳ ﷺ соч уловчи ва соч улатувчини лаънатладилар», деди.