حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا رَأَيْتُكِ فِي الْمَنَامِ مَرَّتَيْنِ إِذَا رَجُلٌ يَحْمِلُكِ فِي سَرَقَةٍ مِنْ حَرِيرٍ فَيَقُولُ هَذِهِ امْرَأَتُكَ فَأَكْشِفُ عَنْهَا فَإِذَا هِيَ أَنْتِ فَأَقُولُ إِنْ يَكُ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُمْضِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ unga: «Sen menga tushimda ikki marta koʻrsatilding. Bir kishi seni ipakdan (toʻqilgan) bir parchada koʻtarib kelib: ‹Bu sening xotining› derdi. Men uni ochsam — u sen eding. Men: ‹Agar bu Alloh azza va jalla tomonidan boʻlsa, U buni amalga oshiradi› derdim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унга: «Сен менга тушимда икки марта кўрсатилдинг. Бир киши сени ипакдан (тўқилган) бир парчада кўтариб келиб: ‹Бу сенинг хотининг› дерди. Мен уни очсам — у сен эдинг. Мен: ‹Агар бу Аллоҳ азза ва жалла томонидан бўлса, У буни амалга оширади› дердим», дедилар.