حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِي وَهُوَ قَرِيرُ الْعَيْنِ طَيِّبُ النَّفْسِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيَّ وَهُوَ حَزِينٌ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ خَرَجْتَ مِنْ عِنْدِي وَأَنْتَ قَرِيرُ الْعَيْنِ طَيِّبُ النَّفْسِ وَرَجَعْتَ وَأَنْتَ حَزِينٌ فَقَالَ إِنِّي دَخَلْتُ الْكَعْبَةَ وَوَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ فَعَلْتُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ أَكُونَ أَتْعَبْتُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ mening oldimdan xursand, koʻzlari quvongan va koʻngli xush holda chiqib ketdilar, soʻng gʻamgin holda oldimga qaytdilar. Men: «Yo Rasululloh, oldimdan koʻzlaringiz quvongan holda chiqib ketgan edingiz, gʻamgin holda qaytdingiz?» dedim. Shunda u zot: «Men Kaʼba ichiga kirdim va buni qilmaganimni orzu qildim. Chunki men bu bilan ummatimni oʻzimdan keyin mashaqqatga solib qoʻyishimdan qoʻrqaman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ менинг олдимдан хурсанд, кўзлари қувонган ва кўнгли хуш ҳолда чиқиб кетдилар, сўнг ғамгин ҳолда олдимга қайтдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, олдимдан кўзларингиз қувонган ҳолда чиқиб кетган эдингиз, ғамгин ҳолда қайтдингиз?» дедим. Шунда у зот: «Мен Каъба ичига кирдим ва буни қилмаганимни орзу қилдим. Чунки мен бу билан умматимни ўзимдан кейин машаққатга солиб қўйишимдан қўрқаман», дедилар.