حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ يَحْيَىِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعُثْمَانَ حَدَّثَاهُأَنَّ أَبَا بَكْرٍ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ لَابِسٌ مِرْطَ عَائِشَةَ فَأَذِنَ لِأَبِي بَكْرٍ وَهُوَ كَذَلِكَ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ فَاسْتَأْذَنَ عُمَرُ فَأَذِنَ لَهُ وَهُوَ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ ثُمَّ جَاءَ عُثْمَانُ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عَلَيْهِ فَجَلَسَ وَقَالَ لِعَائِشَةَ اجْمَعِي عَلَيْكِ ثِيَابَكِ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي لَمْ أَرَكَ فَزِعْتَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ كَمَا فَزِعْتَ لِعُثْمَانَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عُثْمَانَ رَجُلٌ حَيِيٌّ وَإِنِّي خَشِيتُ إِنْ أَذِنْتُ لَهُ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ أَنْ لَا يَبْلُغَ إِلَيَّ فِي حَاجَتِهِ قَالَ لَيْثٌ وَقَالَ جَمَاعَةُ النَّاسِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِعَائِشَةَ أَلَا أَسْتَحِي مِمَّنْ تَسْتَحِي مِنْهُ الْمَلَائِكَةُحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَابِسٌ مِرْطًا فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) va Usmon (roziyallohu anhu) hadis aytdilar: Abu Bakr (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ huzurlariga kirishga izn soʻradi, u zot esa Oishaning ridosini yopinib, oʻz oʻrinlarida yotgan edilar. U zot Abu Bakrga shu holatlarida izn berdilar, u hojatini bitirib qaytdi. Soʻng Umar (roziyallohu anhu) izn soʻradi, u zot yana oʻsha holatlarida unga izn berdilar, u ham hojatini bitirib qaytdi. Soʻng Usmon kelib izn soʻradi. Shunda u zot oʻtirib olib, Oishaga: «Kiyimlaringni oʻzingga yigʻishtir», dedilar. U ham hojatini bitirib qaytdi. Oisha (roziyallohu anho): «Ey Allohning Rasuli, nega Abu Bakr va Umar uchun oʻzingizni yigʻishtirganingizni koʻrmadim-u, Usmon uchun yigʻishtirdingiz?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Usmon hayoli kishidir. Men agar oʻsha holatimda unga izn bersam, u hojatini menga yetkaza olmasligidan qoʻrqdim», dedilar. Lays aytdi: Odamlarning bir jamoati: Rasululloh ﷺ Oishaga: «Farishtalar undan uyaladigan kishidan men uyalmaymanmi?» deganlar, deb aytishdi. Yana bir rivoyatda: Abu Bakr Rasululloh ﷺ huzurlariga kirishga izn soʻradi, Rasululloh ﷺ esa rido yopinib olgan edilar — soʻng shu maʼnoni zikr qildi.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) ва Усмон (розияллоҳу анҳу) ҳадис айтдилар: Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига киришга изн сўради, у зот эса Оишанинг ридосини ёпиниб, ўз ўринларида ётган эдилар. У зот Абу Бакрга шу ҳолатларида изн бердилар, у ҳожатини битириб қайтди. Сўнг Умар (розияллоҳу анҳу) изн сўради, у зот яна ўша ҳолатларида унга изн бердилар, у ҳам ҳожатини битириб қайтди. Сўнг Усмон келиб изн сўради. Шунда у зот ўтириб олиб, Оишага: «Кийимларингни ўзингга йиғиштир», дедилар. У ҳам ҳожатини битириб қайтди. Оиша (розияллоҳу анҳо): «Эй Аллоҳнинг Расули, нега Абу Бакр ва Умар учун ўзингизни йиғиштирганингизни кўрмадим-у, Усмон учун йиғиштирдингиз?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Усмон ҳаёли кишидир. Мен агар ўша ҳолатимда унга изн берсам, у ҳожатини менга етказа олмаслигидан қўрқдим», дедилар. Лайс айтди: Одамларнинг бир жамоати: Расулуллоҳ ﷺ Оишага: «Фаришталар ундан уяладиган кишидан мен уялмайманми?» деганлар, деб айтишди. Яна бир ривоятда: Абу Бакр Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига киришга изн сўради, Расулуллоҳ ﷺ эса ридо ёпиниб олган эдилар — сўнг шу маънони зикр қилди.