حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَرَى صَفِيَّةَ إِلَّا حَابِسَتُنَا قَالَ أَوَلَمْ تَكُنْ أَفَاضَتْ قَالَتْ بَلَى قَالَ فَلَا حَبْسَ عَلَيْكِ فَنَفَرَ بِهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Safiyya bizni ushlab qoladiganga oʻxshaydi», dedilar. (Unga:) «U ifoza (tavofini) qilmaganmidi?» deyildi. U: «Ha, qilgan», dedi. Shunda u zot: «Unday boʻlsa, senga ushlanib qolish yoʻq», dedilar va u bilan birga (Minodan) qaytdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сафийя бизни ушлаб қоладиганга ўхшайди», дедилар. (Унга:) «У ифоза (тавофини) қилмаганмиди?» дейилди. У: «Ҳа, қилган», деди. Шунда у зот: «Ундай бўлса, сенга ушланиб қолиш йўқ», дедилар ва у билан бирга (Минодан) қайтдилар.