حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهُ قَالَكَانَ لَهَا ثَوْبٌ فِيهِ تَصَاوِيرٌ مَمْدُودٌ إِلَى سَهْوَةٍ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِلَيْهَا فَقَالَ أَخِّرِيهِ عَنِّي قَالَتْ فَأَخَّرْتُهُ فَجَعَلْتُهُ وَسَائِدَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Uning suratlar tushirilgan, tokchaga osib qoʻyilgan bir matosi bor edi. Nabiy ﷺ unga qarab namoz oʻqir edilar. Shunda u zot: «Uni mendan nari olib qoʻy», — dedilar. U aytadi: Men uni olib, yostiqlar qildim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унинг суратлар туширилган, токчага осиб қўйилган бир матоси бор эди. Набий ﷺ унга қараб намоз ўқир эдилар. Шунда у зот: «Уни мендан нари олиб қўй», — дедилар. У айтади: Мен уни олиб, ёстиқлар қилдим.