حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ قَالَ أَبُو كَامِلٍ أُمُّ حَبِيبٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَتْ اسْتُحِيضَتْ سَبْعَ سِنِينَ فَاشْتَكَتْ ذَلِكَ إِلَيْهِ وَاسْتَفْتَتْهُ فِيهِ فَقَالَ لَيْسَ هَذَا بِالْحَيْضَةِ وَلَكِنَّ هَذَا عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي وَصَلِّي فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلَاةٍ وَتُصَلِّي وَكَانَتْ تَجْلِسُ فِي مِرْكَنٍ فَتَعْلُو حُمْرَةُ الدَّمِ الْمَاءَ ثُمَّ تُصَلِّي
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Ummu Habiba bint Jahsh — Abu Komil «Ummu Habib» dedi — Rasululloh ﷺning huzurlariga keldi; u yetti yil istihoza koʻrgan edi. U buni u zotga shikoyat qilib, bu haqda fatvo soʻradi. U zot: «Bu hayz emas, balki bu bir tomirdir. Gʻusl qil va namoz oʻqi», dedilar. Shundan keyin u har namoz uchun gʻusl qilib, namoz oʻqir edi. U togʻorada oʻtirar, qonning qizilligi suv yuzasiga chiqar, soʻng u namoz oʻqir edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Умму Ҳабиба бинт Жаҳш — Абу Комил «Умму Ҳабиб» деди — Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келди; у етти йил истиҳоза кўрган эди. У буни у зотга шикоят қилиб, бу ҳақда фатво сўради. У зот: «Бу ҳайз эмас, балки бу бир томирдир. Ғусл қил ва намоз ўқи», дедилар. Шундан кейин у ҳар намоз учун ғусл қилиб, намоз ўқир эди. У тоғорада ўтирар, қоннинг қизиллиги сув юзасига чиқар, сўнг у намоз ўқир эди.