حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ وَهْبٍ الْهَمْدَانِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ {الَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا أَتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ} أَهُوَ الرَّجُلُ يَزْنِي وَيَسْرِقُ وَيَشْرَبُ الْخَمْرَ قَالَ لَا يَا بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ أَوْ لَا يَا بِنْتَ الصِّدِّيقِ وَلَكِنَّهُ الرَّجُلُ يَصُومُ وَيُصَلِّي وَيَتَصَدَّقُ وَهُوَ يَخَافُ أَنْ لَا يُقْبَلَ مِنْهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, {Ular bergan narsalarini yuraklari qoʻrqib turgan holda beradilar} — bu zino qiladigan, oʻgʻirlik qiladigan va aroq ichadigan kishimi?» dedim. U zot: «Yoʻq, ey Abu Bakrning qizi», yoki: «Yoʻq, ey Siddiqning qizi. Balki u — roʻza tutadigan, namoz oʻqiydigan va sadaqa beradigan, ammo bular oʻzidan qabul qilinmasligidan qoʻrqadigan kishidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, {Улар берган нарсаларини юраклари қўрқиб турган ҳолда берадилар} — бу зино қиладиган, ўғирлик қиладиган ва ароқ ичадиган кишими?» дедим. У зот: «Йўқ, эй Абу Бакрнинг қизи», ёки: «Йўқ, эй Сиддиқнинг қизи. Балки у — рўза тутадиган, намоз ўқийдиган ва садақа берадиган, аммо булар ўзидан қабул қилинмаслигидан қўрқадиган кишидир», дедилар.