Oisha — moʻminlarning onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Nabiy ﷺ huzurimga kirib: «Sizlarda biror narsa (yegulik) bormi?» dedilar. Biz: «Yoʻq», dedik. U zot: «Unday boʻlsa, men roʻzadorman», dedilar. Soʻng boshqa bir kuni keldilar — Ibn Numayr: «Shundan keyin», dedi — biz: «Yo Rasululloh, bizga hays hadya qilindi, biz undan Sizga saqlab qoʻydik», dedik. Shunda u zot: «Uni menga yaqinlashtir, men roʻzador holda tong ottirgan edim», dedilar va yedilar.Оиша — мўминларнинг онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир куни Набий ﷺ ҳузуримга кириб: «Сизларда бирор нарса (егулик) борми?» дедилар. Биз: «Йўқ», дедик. У зот: «Ундай бўлса, мен рўзадорман», дедилар. Сўнг бошқа бир куни келдилар — Ибн Нумайр: «Шундан кейин», деди — биз: «Ё Расулуллоҳ, бизга ҳайс ҳадя қилинди, биз ундан Сизга сақлаб қўйдик», дедик. Шунда у зот: «Уни менга яқинлаштир, мен рўзадор ҳолда тонг оттирган эдим», дедилар ва едилар.