حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو وَقَالَ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ عَنْ يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو قِلَابَةَ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شَيْبَةَ خَازِنَ الْبَيْتِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَرَقَهُ وَجَعٌ فَجَعَلَ يَشْتَكِي وَيَتَقَلَّبُ عَلَى فِرَاشِهِ فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ لَوْ فَعَلَ هَذَا بَعْضُنَا لَوَجِدْتَ عَلَيْهِ فَقَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنِينَ يُشَدَّدُ عَلَيْهِمْ فَإِنَّهُ لَيْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ يُصِيبُهُ نَكْبَةٌ شَوْكَةٌ وَلَا وَجَعٌ إِلَّا رَفَعَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ بِهَا عَنْهُ خَطِيئَةً أَوْ كَالَّذِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺni bir ogʻriq tutdi, u zot nolib, toʻshaklarida agʻdarilib yotdilar. Shunda Oisha u zotga: «Agar bizdan biri shunday qilganida, siz undan norozi boʻlar edingiz», dedi. U zot: «Albatta, moʻminlarga (sinov) qattiq qilinadi. Zero, biror moʻminga tikan (kabi) bir kulfat yoki ogʻriq yetmaydiki, Alloh azza va jalla u sababli unga bir daraja koʻtarmasin va u bilan undan bir xatoni tushirmasin», dedilar — yoki Rasululloh ﷺ aytganlariday (dedilar).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺни бир оғриқ тутди, у зот нолиб, тўшакларида ағдарилиб ётдилар. Шунда Оиша у зотга: «Агар биздан бири шундай қилганида, сиз ундан норози бўлар эдингиз», деди. У зот: «Албатта, мўминларга (синов) қаттиқ қилинади. Зеро, бирор мўминга тикан (каби) бир кулфат ёки оғриқ етмайдики, Аллоҳ азза ва жалла у сабабли унга бир даража кўтармасин ва у билан ундан бир хатони туширмасин», дедилар — ёки Расулуллоҳ ﷺ айтганларидай (дедилар).