حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ يَعْنِي ابْنَ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأُهْدِيَتْ لِحَفْصَةَ شَاةٌ وَنَحْنُ صَائِمَتَانِ فَأَفْطَرَتْنِي وَكَانَتْ ابْنَةُ أَبِيهَا فَدَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ أَبْدِلَا يَوْمًا مَكَانَهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Hafsaga bir qoʻy hadya qilindi, biz ikkalamiz roʻzador edik. U meni roʻzamdan chiqardi — u otasining qizi edi. Soʻng huzurimizga Rasululloh ﷺ kirdilar, biz buni u zotga aytdik. U zot: «Uning oʻrniga bir kunni almashtiringlar (qazosini tutinglar)», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Ҳафсага бир қўй ҳадя қилинди, биз иккаламиз рўзадор эдик. У мени рўзамдан чиқарди — у отасининг қизи эди. Сўнг ҳузуримизга Расулуллоҳ ﷺ кирдилар, биз буни у зотга айтдик. У зот: «Унинг ўрнига бир кунни алмаштиринглар (қазосини тутинглар)», дедилар.