Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ yomgʻir keltiradigandek koʻringan bulutni koʻrsalar, chehralari oʻzgarardi, kirib-chiqar, u yoq-bu yoqqa yurar edilar. Agar yomgʻir yogʻsa, koʻngillari joyiga tushardi. Oisha u zotga koʻrgan holatining baʼzisini eslatdi. Shunda u zot: «Men qayerdan bilay, balki u Od qavmi aytganday boʻlar: {Bas, ular uni oʻzlarining vodiylariga yuzlanib kelayotgan bulut holida koʻrganlarida: ‹Bu bizga yomgʻir keltiradigan bulutdir›, dedilar. Yoʻq, u sizlar shoshiltirgan narsa — ichida alamli azob boʻlgan shamoldir}», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ ёмғир келтирадигандек кўринган булутни кўрсалар, чеҳралари ўзгарарди, кириб-чиқар, у ёқ-бу ёққа юрар эдилар. Агар ёмғир ёғса, кўнгиллари жойига тушарди. Оиша у зотга кўрган ҳолатининг баъзисини эслатди. Шунда у зот: «Мен қаердан билай, балки у Од қавми айтгандай бўлар: {Бас, улар уни ўзларининг водийларига юзланиб келаётган булут ҳолида кўрганларида: ‹Бу бизга ёмғир келтирадиган булутдир›, дедилар. Йўқ, у сизлар шошилтирган нарса — ичида аламли азоб бўлган шамолдир}», дедилар.