حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجْنَا نُرِيدُ الْحَجَّ فَلَمْ أَطُفْ فَقُلْتُ يَرْجِعُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ وَأَرْجِعُ بِحَجَّةٍ قَالَتْ صَفِيَّةُ مَا أُرَانِي إِلَّا حَابِسَتَكُمْ قَالَ عَقْرَى حَلْقَى قَالَ طُفْتِ يَوْمَ النَّحْرِ قَالَتْ نَعَمْ قَالَتْ فَأَمَرَهَا فَنَفَرَتْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Biz hajni koʻzlab chiqdik, men esa tavof qilmadim. Men: «Yo Rasululloh! Ular bir umra va bir haj bilan qaytadi, men esa bir haj bilan qaytaman», dedim. Safiyya: «Men sizlarni faqat ushlab qoladiganga oʻxshayman», dedi. U zot: «Sharmandang qursin! Nahr kuni tavof qilganmiding?» dedilar. U: «Ha», dedi. (Oisha) dedi: Shunda u zot unga buyurdilar, u yoʻlga chiqdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Биз ҳажни кўзлаб чиқдик, мен эса тавоф қилмадим. Мен: «Ё Расулуллоҳ! Улар бир умра ва бир ҳаж билан қайтади, мен эса бир ҳаж билан қайтаман», дедим. Сафийя: «Мен сизларни фақат ушлаб қоладиганга ўхшайман», деди. У зот: «Шарманданг қурсин! Наҳр куни тавоф қилганмидинг?» дедилар. У: «Ҳа», деди. (Оиша) деди: Шунда у зот унга буюрдилар, у йўлга чиқди.