حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُنْذُ نَزَلَتْ عَلَيْهِ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ يُصَلِّي صَلَاةً إِلَّا دَعَا وَقَالَ سُبْحَانَكَ رَبِّي وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U zotga {Allohning nusrati va fath kelganda} (oyati) nozil boʻlganidan beri Nabiy ﷺ ni biror namozni, unda duo qilmasdan yoki unda: «Subhonaka robbiy va bihamdik, allohumma-gʻfir liy (Sen poksan, ey Robbim, Senga hamd boʻlsin, ey Allohim, meni magʻfirat qil)», demasdan oʻqiganlarini koʻrmadim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У зотга {Аллоҳнинг нусрати ва фатҳ келганда} (ояти) нозил бўлганидан бери Набий ﷺ ни бирор намозни, унда дуо қилмасдан ёки унда: «Субҳонака роббий ва биҳамдик, аллоҳумма-ғфир лий (Сен поксан, эй Роббим, Сенга ҳамд бўлсин, эй Аллоҳим, мени мағфират қил)», демасдан ўқиганларини кўрмадим.