حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَدْنَ أَنْ يُرْسِلْنَ عُثْمَانَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ يَسْأَلْنَهُ مِيرَاثَهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ لَهُنَّ عَائِشَةُ أَوَلَيْسَ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَاهُ فَهُوَ صَدَقَةٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ vafot etganlarida, Nabiy ﷺning ayollari Usmonni Abu Bakrning oldiga yuborib, undan Rasululloh ﷺdan (qoladigan) meroslarini soʻramoqchi boʻldilar. Shunda Oisha ularga: «Rasululloh ﷺ: ‹Bizga meros qolinmaydi; biz nima qoldirsak, u sadaqadir› demaganmidilar?» dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларида, Набий ﷺнинг аёллари Усмонни Абу Бакрнинг олдига юбориб, ундан Расулуллоҳ ﷺдан (қоладиган) меросларини сўрамоқчи бўлдилар. Шунда Оиша уларга: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Бизга мерос қолинмайди; биз нима қолдирсак, у садақадир› демаганмидилар?» деди.