Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Sahla binti Suhayl Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib, u zotga: «Yo Rasululloh, Solim biz uchun oʻzingiz bilganingizdek edi — biz uni farzand deb hisoblardik, u xohlagan payti huzurimga kirar, biz undan tortinmas edik. Alloh u va unga oʻxshaganlar haqida nozil qilganini nozil qilgach, Abu Huzayfa uning huzurimga kirganini koʻrsa, yuzi oʻzgarayotganini sezdim», — dedi. (U zot): «Uni oʻn marta emizgin, soʻng u senikiga xohlaganicha kiraversin, chunki u sening oʻgʻlingdir», — dedilar. Oisha buni musulmonlar uchun umumiy deb bilar, Nabiy ﷺning boshqa zavjalari esa buni Sahla ahvolini eslatgan, Abu Huzayfaning ozod qilingan quli Solimga xos ruxsat deb bilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Саҳла бинти Суҳайл Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб, у зотга: «Ё Расулуллоҳ, Солим биз учун ўзингиз билганингиздек эди — биз уни фарзанд деб ҳисоблардик, у хоҳлаган пайти ҳузуримга кирар, биз ундан тортинмас эдик. Аллоҳ у ва унга ўхшаганлар ҳақида нозил қилганини нозил қилгач, Абу Ҳузайфа унинг ҳузуримга кирганини кўрса, юзи ўзгараётганини сездим», — деди. (У зот): «Уни ўн марта эмизгин, сўнг у сеникига хоҳлаганича кираверсин, чунки у сенинг ўғлингдир», — дедилар. Оиша буни мусулмонлар учун умумий деб билар, Набий ﷺнинг бошқа завжалари эса буни Саҳла аҳволини эслатган, Абу Ҳузайфанинг озод қилинган қули Солимга хос рухсат деб билар эдилар.