حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَصْحَابِي مَنْ لَا أَرَاهُ وَلَا يَرَانِي بَعْدَ أَنْ أَمُوتَ أَبَدًاقَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ عُمَرَ قَالَ فَأَتَاهَا يَشْتَدُّ أَوْ يُسْرِعُ شَكَّ شَاذَانُ قَالَ فَقَالَ لَهَا أَنْشُدُكِ بِاللَّهِ أَنَا مِنْهُمْ قَالَتْ لَا وَلَنْ أُبَرِّئَ أَحَدًا بَعْدَكَ أَبَدًا
Ummu Salama (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ: «Ashobim ichida shundaylari borki, men oʻlganimdan keyin ularni koʻrmayman, ular ham meni hech koʻrmaydilar», dedilar. (Roviy) dedi: Bu Umarga yetdi. U aytdi: Shunda u yugurib — yoki shoshilib — uning oldiga keldi. Shozon shak qildi. U unga: «Alloh nomi bilan soʻrayman, men ulardanmanmi?» dedi. U: «Yoʻq, va sendan keyin hech kimni hech qachon oqlamayman», dedi.Умму Салама (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ: «Ашобим ичида шундайлари борки, мен ўлганимдан кейин уларни кўрмайман, улар ҳам мени ҳеч кўрмайдилар», дедилар. (Ровий) деди: Бу Умарга етди. У айтди: Шунда у югуриб — ёки шошилиб — унинг олдига келди. Шозон шак қилди. У унга: «Аллоҳ номи билан сўрайман, мен уларданманми?» деди. У: «Йўқ, ва сендан кейин ҳеч кимни ҳеч қачон оқламайман», деди.